Ik maak wel eens een bonendip door witte bonen te pureren met wat citroensap, knoflook, olijfolie en verse peterselie. Ik varieer wel eens wat de kruiden en specerijen betreft. Nu wilde ik laatst snel wat maken om op een rijstwafel te doen. Ik heb toen enkel olijfolie, verse peterselie en kruidenboterkruiden (Piramide) gebruikt. Toen ik het resultaat proefde vond ik dat er een soort van kaassmaakje aan zat. Ik had nogal wat over dus ik bedacht dat het misschien wel lekker was om het te gebruiken als pastasaus.
In eerste instantie heb ik de dip gecombineerd met pasta, broccoli en courgette en wat veldsla. Ik was echter nog niet helemaal tevreden over de saus en de smaakcombinaties, dus de volgende dag heb ik nog een poging gedaan. Naast nog wat peterselie heb ik ook nog verse bieslook aan de dip toegevoegd. Nu heb ik nadat de pasta gaar was wat van het water in de pan laten zitten. Daarna heb ik de dip door de pasta met water geroerd waardoor deze veranderde in een mooie, romige kruidensaus. Ook heb ik er wat in blokjes gesneden tomaten aan toegevoegd. Dit nog even vijf minuten door laten warmen en het mengsel vervolgens op een bedje van veldsla geschept. En nu was het echt heerlijk. De frisse smaak van de tomaten combineerde goed met de kruidige saus, beter dan de brocolli en de courgette.
Weer een makkelijke en lekkere toepassing van peulvruchten ontdekt!
EIGEN KOERS VAREN
In dit blog zal ik regelmatig verslag doen van mijn doel meer en meer mijn eigen koers te bepalen en daarnaar te leven.
10 december 2010
1 november 2010
Wol
In mijn vorige blog noemde ik al even dat er aan wol een aantal bezwaren kleven wat betreft milieu en dierenwelzijn. Voor meer info hierover:
Goede Waar & Co, wol achtergrondinformatie
Goede Waar & Co, vergelijkend merkenonderzoek wollen kleding
Er zijn tegenwoordig talloze (web)winkels waar je biologische wollen (onder)kleding kunt kopen. Ik wilde eigenlijk de links naar deze winkels hier weergeven, maar wanneer ik google op 'biologisch wollen ondergoed' krijg ik er zoveel dat ik daar maar niet aan begin.
Jaren geleden dacht ik dat ik er goed aan deed als ik kleding kocht waar wol in zat, het was immers een natuurprodukt. Nadat ik echter op tv een uitzending gezien had van omroep Llink over de herkomst van wol was ik weer een illusie armer. Niet dat ik nu helemaal geen kleding meer koop waar 'reguliere' wol in verwerkt zit. Ik maak die keuze nu echter bewust op basis van juiste feiten.
Goede Waar & Co, wol achtergrondinformatie
Goede Waar & Co, vergelijkend merkenonderzoek wollen kleding
Er zijn tegenwoordig talloze (web)winkels waar je biologische wollen (onder)kleding kunt kopen. Ik wilde eigenlijk de links naar deze winkels hier weergeven, maar wanneer ik google op 'biologisch wollen ondergoed' krijg ik er zoveel dat ik daar maar niet aan begin.
Jaren geleden dacht ik dat ik er goed aan deed als ik kleding kocht waar wol in zat, het was immers een natuurprodukt. Nadat ik echter op tv een uitzending gezien had van omroep Llink over de herkomst van wol was ik weer een illusie armer. Niet dat ik nu helemaal geen kleding meer koop waar 'reguliere' wol in verwerkt zit. Ik maak die keuze nu echter bewust op basis van juiste feiten.
Verwend
Afgelopen week heeft mijn moeder bij mij gelogeerd. We wonen zo'n 150km van elkaar af waardoor we elkaar niet vaak zien. In zo'n week willen we dan van alles doen, teveel soms, dus bloggen zat er even niet in. Ik ben gewend alleen te wonen en het is dan wel even wennen zo'n weekje met z'n tweeën. Gisteren is ze weer naar huis gegaan en ik moet echt weer even op regel komen. Wat opruimen, wat extra wasjes draaien en nu weer even wennen aan de stilte. Dat laatste vind ik overigens wel heerlijk. Ik heb echter na zo'n logeerpartij altijd een paar dagen nodig om weer om te schakelen en bij mezelf te komen.
Wel ben ik afgelopen week heel erg verwend. Ik heb een lijstje met dingen die ik als ik er geld voor heb nog graag wil hebben. Zowel nuttige als wat luxere dingen. Met zo'n lijstje wil ik bereiken dat ik mijn geld niet uitgeef en later bedenk dat ik er eigenlijk beter wat anders voor had kunnen kopen. Ook motiveert het om zo zuinig mogelijk te zijn, zodat er wat overblijft voor de wensen op het lijstje. Afgelopen week heb ik een aantal dingen weg kunnen strepen.
Zo wilde ik graag deze thermobroek van het merk Icebreaker. De broek is gemaakt van merinowol en is biologisch afbreekbaar. Ik vind wol heerlijk om te dragen, maar aan de gangbare wol kleven allerlei bezwaren wat betreft milieu en dierenwelzijn. Icebreaker houdt wel rekening met deze aspecten. Ik heb het altijd snel koud en vind het fijn om een extra laagje onder mijn gewone broek te dragen. Het geeft een goed gevoel dat ik nu een 'verantwoorde' broek heb.
Ik heb inmiddels het invriesvirus ook te pakken, maar wil hiervoor geen plastic bakjes gebruiken. Bij plastic komen met name bij verhitting schadelijke stoffen vrij die in de voeding kunnen komen. Ik bewaar alle glazen potjes als ze leeg zijn, maar ik miste nog platte, rechthoekige opbergschalen. Nu had het Kruidvat vorige week een eenmalige partij Pyrex diepvriesschalen in de aanbieding. Glazen schalen met een plastic deksel waarvan de schalen ook in de oven kunnen. In mijn geval erg handig, kan ik bijvoorbeeld twee schaaltjes lasagne maken waarvan er een direct de diepvries in kan. Ook hier heb ik er vier van gehad.
Wat ook nog op mijn lijstje stond waren bijenwaskaarsen. Gewone kaarsen schijnen de lucht tijdens het branden nogal te vervuilen. Bijenwas- en sojakaarsen doen dit niet, maar helaas zijn ze erg prijzig. Het is niet haalbaar de hele winter van dit soort kaarsen te branden. Ik heb nu echter een aantal bijenwaskaarsen gehad van mijn moeder. Ik ben er erg blij mee. Bijenwaskaarsen branden mooi, walmen niet en geven zo'n warm licht.
Of dit nog niet genoeg was heb ik ook nog twee bh's, lekkere calendulaolie van Weleda en nog wat boodschappen uit de Natuurwinkel gehad. Calendulaolie legt een verwarmend laagje op de huid, wat erg lekker aanvoelt in deze koude periode. Het plan was eigenlijk te kijken voor een goede winterjas, maar daar kon ik niet in slagen.
Verder zijn we nog heerlijk uit eten geweest en hebben we lekker gezeten bij Bagels & Beans . Ik heb daar een heerlijke bagel op die enkel belegd was met groente, zoals avocado, met daarbij een lekkere kruidenolie en olijventapenade. Normaal gesproken worden de bagels geserveerd met cream cheese, maar op verzoek kon ik die inwisselen voor de olijventapenade, hmmm, smullen!
Ben ik verwend of niet?
Wel ben ik afgelopen week heel erg verwend. Ik heb een lijstje met dingen die ik als ik er geld voor heb nog graag wil hebben. Zowel nuttige als wat luxere dingen. Met zo'n lijstje wil ik bereiken dat ik mijn geld niet uitgeef en later bedenk dat ik er eigenlijk beter wat anders voor had kunnen kopen. Ook motiveert het om zo zuinig mogelijk te zijn, zodat er wat overblijft voor de wensen op het lijstje. Afgelopen week heb ik een aantal dingen weg kunnen strepen.
Zo wilde ik graag deze thermobroek van het merk Icebreaker. De broek is gemaakt van merinowol en is biologisch afbreekbaar. Ik vind wol heerlijk om te dragen, maar aan de gangbare wol kleven allerlei bezwaren wat betreft milieu en dierenwelzijn. Icebreaker houdt wel rekening met deze aspecten. Ik heb het altijd snel koud en vind het fijn om een extra laagje onder mijn gewone broek te dragen. Het geeft een goed gevoel dat ik nu een 'verantwoorde' broek heb.
Ik heb inmiddels het invriesvirus ook te pakken, maar wil hiervoor geen plastic bakjes gebruiken. Bij plastic komen met name bij verhitting schadelijke stoffen vrij die in de voeding kunnen komen. Ik bewaar alle glazen potjes als ze leeg zijn, maar ik miste nog platte, rechthoekige opbergschalen. Nu had het Kruidvat vorige week een eenmalige partij Pyrex diepvriesschalen in de aanbieding. Glazen schalen met een plastic deksel waarvan de schalen ook in de oven kunnen. In mijn geval erg handig, kan ik bijvoorbeeld twee schaaltjes lasagne maken waarvan er een direct de diepvries in kan. Ook hier heb ik er vier van gehad.
Wat ook nog op mijn lijstje stond waren bijenwaskaarsen. Gewone kaarsen schijnen de lucht tijdens het branden nogal te vervuilen. Bijenwas- en sojakaarsen doen dit niet, maar helaas zijn ze erg prijzig. Het is niet haalbaar de hele winter van dit soort kaarsen te branden. Ik heb nu echter een aantal bijenwaskaarsen gehad van mijn moeder. Ik ben er erg blij mee. Bijenwaskaarsen branden mooi, walmen niet en geven zo'n warm licht.
Of dit nog niet genoeg was heb ik ook nog twee bh's, lekkere calendulaolie van Weleda en nog wat boodschappen uit de Natuurwinkel gehad. Calendulaolie legt een verwarmend laagje op de huid, wat erg lekker aanvoelt in deze koude periode. Het plan was eigenlijk te kijken voor een goede winterjas, maar daar kon ik niet in slagen.
Verder zijn we nog heerlijk uit eten geweest en hebben we lekker gezeten bij Bagels & Beans . Ik heb daar een heerlijke bagel op die enkel belegd was met groente, zoals avocado, met daarbij een lekkere kruidenolie en olijventapenade. Normaal gesproken worden de bagels geserveerd met cream cheese, maar op verzoek kon ik die inwisselen voor de olijventapenade, hmmm, smullen!
Ben ik verwend of niet?
Labels:
biologisch,
consuminderen,
doelen,
persoonlijk,
verantwoord,
voeding,
wensen
24 oktober 2010
Knolselderijfriet
Ik vind het altijd leuk om bijvoorbeeld bij de V&D tussen de kookboeken te snuffelen. Soms zie ik tijdens het doorbladeren van een boek een recept staan wat me heel lekker lijkt. Ik lees het dan een aantal keren door en doe mijn best om het te onthouden. Het onderstaande recept komt uit het boek van Amber Albarda, 'Eet jezelf mooi, slank en gelukkig'. Een boek dat ik zelf niet hoef te hebben, maar waar wel wat goede tips en wat lekkere recepten in staan.
Zo las ik bijvoorbeeld dat als je tijdens het koken van peulvruchten wat kombu (gedroogd zeewier) toevoegt de peulvruchten eerder gaar en lichter verteerbaar zijn. Ik heb inmiddels een pakje kombu gekocht en daar staat dit inderdaad ook op vermeld. Van bonenkruid wist ik het wel, maar kombu was wat dat betreft nieuw voor mij.
Het onderstaande recept heb ik zelf nog niet gemaakt, het staat eigenlijk voor vandaag op het programma. Ik heb nog een knolselderij liggen die al wat zacht begint te worden, dus hoog tijd om er iets (hopelijk) lekkers van te maken.
Ingrediënten:
knolselderij
2 eetlepels olijfolie
2 eetlepels komijnpoeder
2 eetlepels agavesiroop
1 eetlepel zeezout
4 tenen knoflook
Snij de knolselderij in plakken, schil deze en snij er frieten van.
Meng in een kom de olijfolie, komijnpoeder, agavesiroop, zeezout en de uitgeperste teentjes knoflook. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Haal de frieten door het mengsel en spreid ze uit op de bakplaat. Zet ze vervolgens in de oven op 180 graden en laat ze roosteren. In de gaten houden wanneer ze gaar zijn.
Ben erg benieuwd hoe het zal smaken!
Extra toelichting:
Ik heb ze inmiddels gemaakt, maar het is geen succes geworden. Teveel zout, teveel olie, te weinig agavesiroop, de zure smaak van de knolselderij overheerst enorm. Ik vind ze echt niet lekker. Een tijdje terug heb ik ergens koolraapfriet uit de oven op, dat was wel lekker. Koolraap is neutraler van smaak.
Dus niet voor herhaling vatbaar, althans niet met knolselderij.
Zo las ik bijvoorbeeld dat als je tijdens het koken van peulvruchten wat kombu (gedroogd zeewier) toevoegt de peulvruchten eerder gaar en lichter verteerbaar zijn. Ik heb inmiddels een pakje kombu gekocht en daar staat dit inderdaad ook op vermeld. Van bonenkruid wist ik het wel, maar kombu was wat dat betreft nieuw voor mij.
Het onderstaande recept heb ik zelf nog niet gemaakt, het staat eigenlijk voor vandaag op het programma. Ik heb nog een knolselderij liggen die al wat zacht begint te worden, dus hoog tijd om er iets (hopelijk) lekkers van te maken.
Ingrediënten:
knolselderij
2 eetlepels olijfolie
2 eetlepels komijnpoeder
2 eetlepels agavesiroop
1 eetlepel zeezout
4 tenen knoflook
Snij de knolselderij in plakken, schil deze en snij er frieten van.
Meng in een kom de olijfolie, komijnpoeder, agavesiroop, zeezout en de uitgeperste teentjes knoflook. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Haal de frieten door het mengsel en spreid ze uit op de bakplaat. Zet ze vervolgens in de oven op 180 graden en laat ze roosteren. In de gaten houden wanneer ze gaar zijn.
Ben erg benieuwd hoe het zal smaken!
Extra toelichting:
Ik heb ze inmiddels gemaakt, maar het is geen succes geworden. Teveel zout, teveel olie, te weinig agavesiroop, de zure smaak van de knolselderij overheerst enorm. Ik vind ze echt niet lekker. Een tijdje terug heb ik ergens koolraapfriet uit de oven op, dat was wel lekker. Koolraap is neutraler van smaak.
Dus niet voor herhaling vatbaar, althans niet met knolselderij.
Lekkere aubergine tapenade
Nog een lekker recept uit het boek van Peter Berley, 'Puur Vegetarisch'. Ik ben niet zo'n fan van aubergines, maar soms zit er toch een in mijn groentepakket. In plaats van de standaard auberginedip is dit een alternatief wat veel lekkerder is en er ook nog eens prachtig uitziet door de verschillende kleuren van de ingrediënten die erin verwerkt zitten.
Ik vermeld de hoeveelheden zoals ze in het boek genoemd worden. Ik vind één middelgrote aubergine echter meer dan genoeg en heb de rest daarop aangepast.
Ingrediënten:
2 aubergines (elk ongeveer een halve kilo)
grof zeezout
8 centiliter olijfolie (meet ik echt niet af)
150 gram fijn gesneden zoete ui, zoals vidalia (ik heb rode ui gebruikt, combineert mooi wat kleur betreft)
3 teentjes knoflook, fijn gehakt
1 el kappertjes (vind ik net iets te weinig, mag best wat meer)
een vierde theelepel rode-pepervlokken
100 gram zwarte olijven in olie, ontpit en fijngehakt (heb groene olijven gebruikt)
6 centiliter vers geperst citroensap
ong. 10 blaadjes basilicum, fijngehakt (ik heb de blaadjes gescheurd, dan blijven ze mooier)
vers gemalen zwarte peper
Snijd de steel van de aubergines en halveer ze in de lengte. Snijd het vruchtvlees kruiselings 1,5 cm diep in met de punt van een scherp mes. Wrijf 1 theelepel zout in de inkepingen en leg de helften weer op elkaar.
In het recept wordt de aubergine vervolgens ingepakt in aluminiumfolie. Aluminiumfolie is niet milieuvriendelijk en het kan reageren met zuren uit het voedsel. Ik gebruik daarom altijd gewoon bakpapier. Ik heb de aubergine in bakpapier gerold en de uiteinden rondgedraaid, zoals bij een toffee.
Leg de pakketjes daarna in de oven op 180 graden en laat ze afhankelijk van de grootte van de aubergines net zo lang liggen totdat ze zacht aanvoelen. Haal ze vervolgens uit het bakpapier en leg ze op een bord om af te koelen.
Verwarm in een pan de olie, doe de ui in de pan en laat vijf minuten fruiten. Voeg vervolgens de knoflook, kappertjes en rode-pepervlokken toe en laat nog vijf minuten stoven. Roer het mengsel af en toe even door om aanbranden te voorkomen.
Doe het mengsel uit de pan in een kom en laat iets afkoelen alvorens er de olijven en het citroensap aan toe te voegen.
Schraap het vruchtvlees uit de inmiddels afgekoelde aubergines en gooi de schil weg. Hak het vruchtvlees fijn en voeg het toe aan het uimengsel.
Voeg als laatste de gescheurde blaadjes basilicum, peper en zout toe.
Dien warm of koud op.
Ik heb tegelijkertijd met de aurbergine ook wel eens een paprika die er nog lag meegeroosterd en er doorheen gedaan. Ook lekker en nog kleurrijker.
Ik vind deze dip er erg 'professioneel' en hip uitzien en bij uitstek geschikt om te serveren als je bijvoorbeeld gasten hebt.
Ik vermeld de hoeveelheden zoals ze in het boek genoemd worden. Ik vind één middelgrote aubergine echter meer dan genoeg en heb de rest daarop aangepast.
Ingrediënten:
2 aubergines (elk ongeveer een halve kilo)
grof zeezout
8 centiliter olijfolie (meet ik echt niet af)
150 gram fijn gesneden zoete ui, zoals vidalia (ik heb rode ui gebruikt, combineert mooi wat kleur betreft)
3 teentjes knoflook, fijn gehakt
1 el kappertjes (vind ik net iets te weinig, mag best wat meer)
een vierde theelepel rode-pepervlokken
100 gram zwarte olijven in olie, ontpit en fijngehakt (heb groene olijven gebruikt)
6 centiliter vers geperst citroensap
ong. 10 blaadjes basilicum, fijngehakt (ik heb de blaadjes gescheurd, dan blijven ze mooier)
vers gemalen zwarte peper
Snijd de steel van de aubergines en halveer ze in de lengte. Snijd het vruchtvlees kruiselings 1,5 cm diep in met de punt van een scherp mes. Wrijf 1 theelepel zout in de inkepingen en leg de helften weer op elkaar.
In het recept wordt de aubergine vervolgens ingepakt in aluminiumfolie. Aluminiumfolie is niet milieuvriendelijk en het kan reageren met zuren uit het voedsel. Ik gebruik daarom altijd gewoon bakpapier. Ik heb de aubergine in bakpapier gerold en de uiteinden rondgedraaid, zoals bij een toffee.
Leg de pakketjes daarna in de oven op 180 graden en laat ze afhankelijk van de grootte van de aubergines net zo lang liggen totdat ze zacht aanvoelen. Haal ze vervolgens uit het bakpapier en leg ze op een bord om af te koelen.
Verwarm in een pan de olie, doe de ui in de pan en laat vijf minuten fruiten. Voeg vervolgens de knoflook, kappertjes en rode-pepervlokken toe en laat nog vijf minuten stoven. Roer het mengsel af en toe even door om aanbranden te voorkomen.
Doe het mengsel uit de pan in een kom en laat iets afkoelen alvorens er de olijven en het citroensap aan toe te voegen.
Schraap het vruchtvlees uit de inmiddels afgekoelde aubergines en gooi de schil weg. Hak het vruchtvlees fijn en voeg het toe aan het uimengsel.
Voeg als laatste de gescheurde blaadjes basilicum, peper en zout toe.
Dien warm of koud op.
Ik heb tegelijkertijd met de aurbergine ook wel eens een paprika die er nog lag meegeroosterd en er doorheen gedaan. Ook lekker en nog kleurrijker.
Ik vind deze dip er erg 'professioneel' en hip uitzien en bij uitstek geschikt om te serveren als je bijvoorbeeld gasten hebt.
Romige soep van pompoen en kastanje
Het recept voor deze soep komt uit het boek 'Puur Vegetarisch' van Peter Berley. Het boek staat vol met inderdaad zeer pure, plantaardige recepten. Er wordt slechts een enkele keer gebruik gemaakt van zuivel. Het boek is niet meer verkrijgbaar, maar gelukkig kon ik het lenen bij de bibliotheek.
Dit recept trok mijn aandacht, omdat ik eigenlijk nog nooit eerder tamme kastanjes gegeten had en erg benieuwd was naar de smaak. Pompoen is wel een goed bekende en een van mijn favoriete herfstgroenten met zijn mooie, oranje kleur.
Nadat ik echter een kastanje geproefd had en merkte dat deze erg zoet was, was ik aanvankelijk bang dat de soep te zoet zou worden. De balsamicoazijn vormde echter een goed tegenwicht.
Ik vond deze soep vooral erg leuk om te maken, ik kreeg er een echt herfstgevoel van door al die mooie kleuren en het pellen van de kastanjes.
De onderstaande hoeveelheden zijn goed voor zo'n vier flinke kommen soep. Ik volg nooit exact de genoemde hoeveelheden op, maar doe het een beetje naar eigen inzicht en gevoel.
Ingrediënten:
halve kilo verse kastanjes (zelf rapen of kopen in natuurvoedingszaak)
3 eetlepels lichte sesamolie of olijfolie
150 gr. gesnipperde ui
450 gr. geschilde pompoen in stukjes gesneden
4 teentjes knoflook
een snufje rode-pepervlokken
1 kaneelstokje
1 groot takje verse rozemarijn
1 laurierblad
1,5 liter water
halve theelepel balsamicoazijn
grof zeezout
vers gemalen zwarte peper
De kastanjes aan de bovenkant kruiselings insnijden met een scherp mesje en ze vervolgens een minuut of tien koken in water. Even kijken of de schil al los te krijgen is, anders nog even laten koken. Laat ze vervolgens een beetje afkoelen en pel ze. Naast de harde bruine schil zit er nog een zacht, bruin schilletje om het vruchtvlees. Ik vind het lekkerder als dit ook verwijderd is.
Verwarm dan de olie in een soeppan. Doe er de ui bij en laat tien minuten bakken tot de ui lichtbruin kleurt. Voeg de pompoen, knoflook, en rode-pepervlokken toe. Draai het vuur half hoog en laat vijf minuten bakken. Blijf regelmatig roeren. Volgens het recept moeten de kastanjes er ook al bij, maar ik heb ze pas op het einde van het kookproces aan de soep toegevoegd, omdat ze na de eerste kookbeurt al vrij gaar waren.
Maar een bouquet garni door de kaneel, rozemarijn en het laurierblad bijeen te binden met keukengaren of te verpakken in een kaasdoek. Ik heb alles er gewoon los in gedaan en na afloop eruit gevist.
Giet het water in de pan, voeg het kruidentuiltje toe en breng alles aan de kook. Draai het vuur laag en laat koken totdat de pompoen zacht genoeg is om te pureren. Voeg een paar minuten voor het einde de kastanjes toe en laat ze nog even meekoken. Verwijder als alles gaar is het bouquet garni en voeg de azijn toe.
Pureer de soep met de staafmixer en breng op smaak met zout en peper. Ik voeg meestal tijden het koken al een vegetarisch bouillonblokje toe. Peper gebruik ik eigenlijk nooit.
Het resultaat een lekkere, verwarmende herfstsoep!
Dit recept trok mijn aandacht, omdat ik eigenlijk nog nooit eerder tamme kastanjes gegeten had en erg benieuwd was naar de smaak. Pompoen is wel een goed bekende en een van mijn favoriete herfstgroenten met zijn mooie, oranje kleur.
Nadat ik echter een kastanje geproefd had en merkte dat deze erg zoet was, was ik aanvankelijk bang dat de soep te zoet zou worden. De balsamicoazijn vormde echter een goed tegenwicht.
Ik vond deze soep vooral erg leuk om te maken, ik kreeg er een echt herfstgevoel van door al die mooie kleuren en het pellen van de kastanjes.
De onderstaande hoeveelheden zijn goed voor zo'n vier flinke kommen soep. Ik volg nooit exact de genoemde hoeveelheden op, maar doe het een beetje naar eigen inzicht en gevoel.
Ingrediënten:
halve kilo verse kastanjes (zelf rapen of kopen in natuurvoedingszaak)
3 eetlepels lichte sesamolie of olijfolie
150 gr. gesnipperde ui
450 gr. geschilde pompoen in stukjes gesneden
4 teentjes knoflook
een snufje rode-pepervlokken
1 kaneelstokje
1 groot takje verse rozemarijn
1 laurierblad
1,5 liter water
halve theelepel balsamicoazijn
grof zeezout
vers gemalen zwarte peper
De kastanjes aan de bovenkant kruiselings insnijden met een scherp mesje en ze vervolgens een minuut of tien koken in water. Even kijken of de schil al los te krijgen is, anders nog even laten koken. Laat ze vervolgens een beetje afkoelen en pel ze. Naast de harde bruine schil zit er nog een zacht, bruin schilletje om het vruchtvlees. Ik vind het lekkerder als dit ook verwijderd is.
Verwarm dan de olie in een soeppan. Doe er de ui bij en laat tien minuten bakken tot de ui lichtbruin kleurt. Voeg de pompoen, knoflook, en rode-pepervlokken toe. Draai het vuur half hoog en laat vijf minuten bakken. Blijf regelmatig roeren. Volgens het recept moeten de kastanjes er ook al bij, maar ik heb ze pas op het einde van het kookproces aan de soep toegevoegd, omdat ze na de eerste kookbeurt al vrij gaar waren.
Maar een bouquet garni door de kaneel, rozemarijn en het laurierblad bijeen te binden met keukengaren of te verpakken in een kaasdoek. Ik heb alles er gewoon los in gedaan en na afloop eruit gevist.
Giet het water in de pan, voeg het kruidentuiltje toe en breng alles aan de kook. Draai het vuur laag en laat koken totdat de pompoen zacht genoeg is om te pureren. Voeg een paar minuten voor het einde de kastanjes toe en laat ze nog even meekoken. Verwijder als alles gaar is het bouquet garni en voeg de azijn toe.
Pureer de soep met de staafmixer en breng op smaak met zout en peper. Ik voeg meestal tijden het koken al een vegetarisch bouillonblokje toe. Peper gebruik ik eigenlijk nooit.
Het resultaat een lekkere, verwarmende herfstsoep!
23 oktober 2010
Groenteburgers
De groenteburgers en vleesvervangers in de winkel bevatten vaak tarwe, kippe-eiwit en gist. Er zitten wel hele lekkere tussen en om die smaak te evenaren is lastig. Toch kun je zelf ook lekkere groenteburgertjes maken. Mijn variant van vandaag vind ik erg geslaagd en ik noteer snel even het receptje voordat ik het weer vergeet.
Ingredïenten (6 grote burgers):
half overgebleven zoete bataat
1 waspeen
1 ui
kleine stengel prei
2 teentjes knoflook
drie kwart potje kikkerertwen
handje zongedroogde tomaatjes op olie of tomatenpuree
paprikapoeder zoet
kerriepoeder
kruidenzout
De zoete bataat en de waspeen heb ik in kleine blokjes gesneden en in een heel klein bodempje water zacht gesmoord.
De ui heb ik fijn gesnipperd.
De prei heb ik in de lengte ingesneden, vervolgens een kwart slag gedraaid nog eens in de lengte ingesneden en vervolgens in de breedte in stukjes gesneden.
Tot slot heb ik de tomaatjes fijn gesneden en de teentjes knoflook uitgeperst.
De gesmoorde stukjes bataat en wortel heb ik samen met de rauwe stukjes ui en prei, kikkerertwen, stukjes tomaat en teentjes knoflook in een schaal gedaan. Ik heb vervolgens specerijen en zout naar smaak toegevoegd. Daarna ben ik met de staafmixer door het mengel gegaan. Net zo lang totdat een deel van het mengsel volledig gepureerd was en een ander deel nog uit kleine herkenbare stukjes bestond. Van dit mengels heb ik ballen gedraaid en die op bakpapier gelegd en met de hand wat plat gedrukt. Daarna heb ik de burgers afgebakken in een oven van 180 graden. Ze zijn klaar als ze aan de bovenkant wat beginnen te verkleuren en er een licht krokant korstje begint te verschijnen.
Het is een hele simpele versie, maar wel erg lekker wat smaak en structuur betreft. Ik heb er nog wat rijst in een simpel zelf gemaakt tomatensausje en veldsla bij gegeten.
Binnenkort ga ik een wat grotere hoeveelheid maken die ik in de vriezer kan stoppen.
Ingredïenten (6 grote burgers):
half overgebleven zoete bataat
1 waspeen
1 ui
kleine stengel prei
2 teentjes knoflook
drie kwart potje kikkerertwen
handje zongedroogde tomaatjes op olie of tomatenpuree
paprikapoeder zoet
kerriepoeder
kruidenzout
De zoete bataat en de waspeen heb ik in kleine blokjes gesneden en in een heel klein bodempje water zacht gesmoord.
De ui heb ik fijn gesnipperd.
De prei heb ik in de lengte ingesneden, vervolgens een kwart slag gedraaid nog eens in de lengte ingesneden en vervolgens in de breedte in stukjes gesneden.
Tot slot heb ik de tomaatjes fijn gesneden en de teentjes knoflook uitgeperst.
De gesmoorde stukjes bataat en wortel heb ik samen met de rauwe stukjes ui en prei, kikkerertwen, stukjes tomaat en teentjes knoflook in een schaal gedaan. Ik heb vervolgens specerijen en zout naar smaak toegevoegd. Daarna ben ik met de staafmixer door het mengel gegaan. Net zo lang totdat een deel van het mengsel volledig gepureerd was en een ander deel nog uit kleine herkenbare stukjes bestond. Van dit mengels heb ik ballen gedraaid en die op bakpapier gelegd en met de hand wat plat gedrukt. Daarna heb ik de burgers afgebakken in een oven van 180 graden. Ze zijn klaar als ze aan de bovenkant wat beginnen te verkleuren en er een licht krokant korstje begint te verschijnen.
Het is een hele simpele versie, maar wel erg lekker wat smaak en structuur betreft. Ik heb er nog wat rijst in een simpel zelf gemaakt tomatensausje en veldsla bij gegeten.
Binnenkort ga ik een wat grotere hoeveelheid maken die ik in de vriezer kan stoppen.
Abonneren op:
Posts (Atom)