Ik maak wel eens een bonendip door witte bonen te pureren met wat citroensap, knoflook, olijfolie en verse peterselie. Ik varieer wel eens wat de kruiden en specerijen betreft. Nu wilde ik laatst snel wat maken om op een rijstwafel te doen. Ik heb toen enkel olijfolie, verse peterselie en kruidenboterkruiden (Piramide) gebruikt. Toen ik het resultaat proefde vond ik dat er een soort van kaassmaakje aan zat. Ik had nogal wat over dus ik bedacht dat het misschien wel lekker was om het te gebruiken als pastasaus.
In eerste instantie heb ik de dip gecombineerd met pasta, broccoli en courgette en wat veldsla. Ik was echter nog niet helemaal tevreden over de saus en de smaakcombinaties, dus de volgende dag heb ik nog een poging gedaan. Naast nog wat peterselie heb ik ook nog verse bieslook aan de dip toegevoegd. Nu heb ik nadat de pasta gaar was wat van het water in de pan laten zitten. Daarna heb ik de dip door de pasta met water geroerd waardoor deze veranderde in een mooie, romige kruidensaus. Ook heb ik er wat in blokjes gesneden tomaten aan toegevoegd. Dit nog even vijf minuten door laten warmen en het mengsel vervolgens op een bedje van veldsla geschept. En nu was het echt heerlijk. De frisse smaak van de tomaten combineerde goed met de kruidige saus, beter dan de brocolli en de courgette.
Weer een makkelijke en lekkere toepassing van peulvruchten ontdekt!
10 december 2010
1 november 2010
Wol
In mijn vorige blog noemde ik al even dat er aan wol een aantal bezwaren kleven wat betreft milieu en dierenwelzijn. Voor meer info hierover:
Goede Waar & Co, wol achtergrondinformatie
Goede Waar & Co, vergelijkend merkenonderzoek wollen kleding
Er zijn tegenwoordig talloze (web)winkels waar je biologische wollen (onder)kleding kunt kopen. Ik wilde eigenlijk de links naar deze winkels hier weergeven, maar wanneer ik google op 'biologisch wollen ondergoed' krijg ik er zoveel dat ik daar maar niet aan begin.
Jaren geleden dacht ik dat ik er goed aan deed als ik kleding kocht waar wol in zat, het was immers een natuurprodukt. Nadat ik echter op tv een uitzending gezien had van omroep Llink over de herkomst van wol was ik weer een illusie armer. Niet dat ik nu helemaal geen kleding meer koop waar 'reguliere' wol in verwerkt zit. Ik maak die keuze nu echter bewust op basis van juiste feiten.
Goede Waar & Co, wol achtergrondinformatie
Goede Waar & Co, vergelijkend merkenonderzoek wollen kleding
Er zijn tegenwoordig talloze (web)winkels waar je biologische wollen (onder)kleding kunt kopen. Ik wilde eigenlijk de links naar deze winkels hier weergeven, maar wanneer ik google op 'biologisch wollen ondergoed' krijg ik er zoveel dat ik daar maar niet aan begin.
Jaren geleden dacht ik dat ik er goed aan deed als ik kleding kocht waar wol in zat, het was immers een natuurprodukt. Nadat ik echter op tv een uitzending gezien had van omroep Llink over de herkomst van wol was ik weer een illusie armer. Niet dat ik nu helemaal geen kleding meer koop waar 'reguliere' wol in verwerkt zit. Ik maak die keuze nu echter bewust op basis van juiste feiten.
Verwend
Afgelopen week heeft mijn moeder bij mij gelogeerd. We wonen zo'n 150km van elkaar af waardoor we elkaar niet vaak zien. In zo'n week willen we dan van alles doen, teveel soms, dus bloggen zat er even niet in. Ik ben gewend alleen te wonen en het is dan wel even wennen zo'n weekje met z'n tweeën. Gisteren is ze weer naar huis gegaan en ik moet echt weer even op regel komen. Wat opruimen, wat extra wasjes draaien en nu weer even wennen aan de stilte. Dat laatste vind ik overigens wel heerlijk. Ik heb echter na zo'n logeerpartij altijd een paar dagen nodig om weer om te schakelen en bij mezelf te komen.
Wel ben ik afgelopen week heel erg verwend. Ik heb een lijstje met dingen die ik als ik er geld voor heb nog graag wil hebben. Zowel nuttige als wat luxere dingen. Met zo'n lijstje wil ik bereiken dat ik mijn geld niet uitgeef en later bedenk dat ik er eigenlijk beter wat anders voor had kunnen kopen. Ook motiveert het om zo zuinig mogelijk te zijn, zodat er wat overblijft voor de wensen op het lijstje. Afgelopen week heb ik een aantal dingen weg kunnen strepen.
Zo wilde ik graag deze thermobroek van het merk Icebreaker. De broek is gemaakt van merinowol en is biologisch afbreekbaar. Ik vind wol heerlijk om te dragen, maar aan de gangbare wol kleven allerlei bezwaren wat betreft milieu en dierenwelzijn. Icebreaker houdt wel rekening met deze aspecten. Ik heb het altijd snel koud en vind het fijn om een extra laagje onder mijn gewone broek te dragen. Het geeft een goed gevoel dat ik nu een 'verantwoorde' broek heb.
Ik heb inmiddels het invriesvirus ook te pakken, maar wil hiervoor geen plastic bakjes gebruiken. Bij plastic komen met name bij verhitting schadelijke stoffen vrij die in de voeding kunnen komen. Ik bewaar alle glazen potjes als ze leeg zijn, maar ik miste nog platte, rechthoekige opbergschalen. Nu had het Kruidvat vorige week een eenmalige partij Pyrex diepvriesschalen in de aanbieding. Glazen schalen met een plastic deksel waarvan de schalen ook in de oven kunnen. In mijn geval erg handig, kan ik bijvoorbeeld twee schaaltjes lasagne maken waarvan er een direct de diepvries in kan. Ook hier heb ik er vier van gehad.
Wat ook nog op mijn lijstje stond waren bijenwaskaarsen. Gewone kaarsen schijnen de lucht tijdens het branden nogal te vervuilen. Bijenwas- en sojakaarsen doen dit niet, maar helaas zijn ze erg prijzig. Het is niet haalbaar de hele winter van dit soort kaarsen te branden. Ik heb nu echter een aantal bijenwaskaarsen gehad van mijn moeder. Ik ben er erg blij mee. Bijenwaskaarsen branden mooi, walmen niet en geven zo'n warm licht.
Of dit nog niet genoeg was heb ik ook nog twee bh's, lekkere calendulaolie van Weleda en nog wat boodschappen uit de Natuurwinkel gehad. Calendulaolie legt een verwarmend laagje op de huid, wat erg lekker aanvoelt in deze koude periode. Het plan was eigenlijk te kijken voor een goede winterjas, maar daar kon ik niet in slagen.
Verder zijn we nog heerlijk uit eten geweest en hebben we lekker gezeten bij Bagels & Beans . Ik heb daar een heerlijke bagel op die enkel belegd was met groente, zoals avocado, met daarbij een lekkere kruidenolie en olijventapenade. Normaal gesproken worden de bagels geserveerd met cream cheese, maar op verzoek kon ik die inwisselen voor de olijventapenade, hmmm, smullen!
Ben ik verwend of niet?
Wel ben ik afgelopen week heel erg verwend. Ik heb een lijstje met dingen die ik als ik er geld voor heb nog graag wil hebben. Zowel nuttige als wat luxere dingen. Met zo'n lijstje wil ik bereiken dat ik mijn geld niet uitgeef en later bedenk dat ik er eigenlijk beter wat anders voor had kunnen kopen. Ook motiveert het om zo zuinig mogelijk te zijn, zodat er wat overblijft voor de wensen op het lijstje. Afgelopen week heb ik een aantal dingen weg kunnen strepen.
Zo wilde ik graag deze thermobroek van het merk Icebreaker. De broek is gemaakt van merinowol en is biologisch afbreekbaar. Ik vind wol heerlijk om te dragen, maar aan de gangbare wol kleven allerlei bezwaren wat betreft milieu en dierenwelzijn. Icebreaker houdt wel rekening met deze aspecten. Ik heb het altijd snel koud en vind het fijn om een extra laagje onder mijn gewone broek te dragen. Het geeft een goed gevoel dat ik nu een 'verantwoorde' broek heb.
Ik heb inmiddels het invriesvirus ook te pakken, maar wil hiervoor geen plastic bakjes gebruiken. Bij plastic komen met name bij verhitting schadelijke stoffen vrij die in de voeding kunnen komen. Ik bewaar alle glazen potjes als ze leeg zijn, maar ik miste nog platte, rechthoekige opbergschalen. Nu had het Kruidvat vorige week een eenmalige partij Pyrex diepvriesschalen in de aanbieding. Glazen schalen met een plastic deksel waarvan de schalen ook in de oven kunnen. In mijn geval erg handig, kan ik bijvoorbeeld twee schaaltjes lasagne maken waarvan er een direct de diepvries in kan. Ook hier heb ik er vier van gehad.
Wat ook nog op mijn lijstje stond waren bijenwaskaarsen. Gewone kaarsen schijnen de lucht tijdens het branden nogal te vervuilen. Bijenwas- en sojakaarsen doen dit niet, maar helaas zijn ze erg prijzig. Het is niet haalbaar de hele winter van dit soort kaarsen te branden. Ik heb nu echter een aantal bijenwaskaarsen gehad van mijn moeder. Ik ben er erg blij mee. Bijenwaskaarsen branden mooi, walmen niet en geven zo'n warm licht.
Of dit nog niet genoeg was heb ik ook nog twee bh's, lekkere calendulaolie van Weleda en nog wat boodschappen uit de Natuurwinkel gehad. Calendulaolie legt een verwarmend laagje op de huid, wat erg lekker aanvoelt in deze koude periode. Het plan was eigenlijk te kijken voor een goede winterjas, maar daar kon ik niet in slagen.
Verder zijn we nog heerlijk uit eten geweest en hebben we lekker gezeten bij Bagels & Beans . Ik heb daar een heerlijke bagel op die enkel belegd was met groente, zoals avocado, met daarbij een lekkere kruidenolie en olijventapenade. Normaal gesproken worden de bagels geserveerd met cream cheese, maar op verzoek kon ik die inwisselen voor de olijventapenade, hmmm, smullen!
Ben ik verwend of niet?
24 oktober 2010
Knolselderijfriet
Ik vind het altijd leuk om bijvoorbeeld bij de V&D tussen de kookboeken te snuffelen. Soms zie ik tijdens het doorbladeren van een boek een recept staan wat me heel lekker lijkt. Ik lees het dan een aantal keren door en doe mijn best om het te onthouden. Het onderstaande recept komt uit het boek van Amber Albarda, 'Eet jezelf mooi, slank en gelukkig'. Een boek dat ik zelf niet hoef te hebben, maar waar wel wat goede tips en wat lekkere recepten in staan.
Zo las ik bijvoorbeeld dat als je tijdens het koken van peulvruchten wat kombu (gedroogd zeewier) toevoegt de peulvruchten eerder gaar en lichter verteerbaar zijn. Ik heb inmiddels een pakje kombu gekocht en daar staat dit inderdaad ook op vermeld. Van bonenkruid wist ik het wel, maar kombu was wat dat betreft nieuw voor mij.
Het onderstaande recept heb ik zelf nog niet gemaakt, het staat eigenlijk voor vandaag op het programma. Ik heb nog een knolselderij liggen die al wat zacht begint te worden, dus hoog tijd om er iets (hopelijk) lekkers van te maken.
Ingrediënten:
knolselderij
2 eetlepels olijfolie
2 eetlepels komijnpoeder
2 eetlepels agavesiroop
1 eetlepel zeezout
4 tenen knoflook
Snij de knolselderij in plakken, schil deze en snij er frieten van.
Meng in een kom de olijfolie, komijnpoeder, agavesiroop, zeezout en de uitgeperste teentjes knoflook. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Haal de frieten door het mengsel en spreid ze uit op de bakplaat. Zet ze vervolgens in de oven op 180 graden en laat ze roosteren. In de gaten houden wanneer ze gaar zijn.
Ben erg benieuwd hoe het zal smaken!
Extra toelichting:
Ik heb ze inmiddels gemaakt, maar het is geen succes geworden. Teveel zout, teveel olie, te weinig agavesiroop, de zure smaak van de knolselderij overheerst enorm. Ik vind ze echt niet lekker. Een tijdje terug heb ik ergens koolraapfriet uit de oven op, dat was wel lekker. Koolraap is neutraler van smaak.
Dus niet voor herhaling vatbaar, althans niet met knolselderij.
Zo las ik bijvoorbeeld dat als je tijdens het koken van peulvruchten wat kombu (gedroogd zeewier) toevoegt de peulvruchten eerder gaar en lichter verteerbaar zijn. Ik heb inmiddels een pakje kombu gekocht en daar staat dit inderdaad ook op vermeld. Van bonenkruid wist ik het wel, maar kombu was wat dat betreft nieuw voor mij.
Het onderstaande recept heb ik zelf nog niet gemaakt, het staat eigenlijk voor vandaag op het programma. Ik heb nog een knolselderij liggen die al wat zacht begint te worden, dus hoog tijd om er iets (hopelijk) lekkers van te maken.
Ingrediënten:
knolselderij
2 eetlepels olijfolie
2 eetlepels komijnpoeder
2 eetlepels agavesiroop
1 eetlepel zeezout
4 tenen knoflook
Snij de knolselderij in plakken, schil deze en snij er frieten van.
Meng in een kom de olijfolie, komijnpoeder, agavesiroop, zeezout en de uitgeperste teentjes knoflook. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Haal de frieten door het mengsel en spreid ze uit op de bakplaat. Zet ze vervolgens in de oven op 180 graden en laat ze roosteren. In de gaten houden wanneer ze gaar zijn.
Ben erg benieuwd hoe het zal smaken!
Extra toelichting:
Ik heb ze inmiddels gemaakt, maar het is geen succes geworden. Teveel zout, teveel olie, te weinig agavesiroop, de zure smaak van de knolselderij overheerst enorm. Ik vind ze echt niet lekker. Een tijdje terug heb ik ergens koolraapfriet uit de oven op, dat was wel lekker. Koolraap is neutraler van smaak.
Dus niet voor herhaling vatbaar, althans niet met knolselderij.
Lekkere aubergine tapenade
Nog een lekker recept uit het boek van Peter Berley, 'Puur Vegetarisch'. Ik ben niet zo'n fan van aubergines, maar soms zit er toch een in mijn groentepakket. In plaats van de standaard auberginedip is dit een alternatief wat veel lekkerder is en er ook nog eens prachtig uitziet door de verschillende kleuren van de ingrediënten die erin verwerkt zitten.
Ik vermeld de hoeveelheden zoals ze in het boek genoemd worden. Ik vind één middelgrote aubergine echter meer dan genoeg en heb de rest daarop aangepast.
Ingrediënten:
2 aubergines (elk ongeveer een halve kilo)
grof zeezout
8 centiliter olijfolie (meet ik echt niet af)
150 gram fijn gesneden zoete ui, zoals vidalia (ik heb rode ui gebruikt, combineert mooi wat kleur betreft)
3 teentjes knoflook, fijn gehakt
1 el kappertjes (vind ik net iets te weinig, mag best wat meer)
een vierde theelepel rode-pepervlokken
100 gram zwarte olijven in olie, ontpit en fijngehakt (heb groene olijven gebruikt)
6 centiliter vers geperst citroensap
ong. 10 blaadjes basilicum, fijngehakt (ik heb de blaadjes gescheurd, dan blijven ze mooier)
vers gemalen zwarte peper
Snijd de steel van de aubergines en halveer ze in de lengte. Snijd het vruchtvlees kruiselings 1,5 cm diep in met de punt van een scherp mes. Wrijf 1 theelepel zout in de inkepingen en leg de helften weer op elkaar.
In het recept wordt de aubergine vervolgens ingepakt in aluminiumfolie. Aluminiumfolie is niet milieuvriendelijk en het kan reageren met zuren uit het voedsel. Ik gebruik daarom altijd gewoon bakpapier. Ik heb de aubergine in bakpapier gerold en de uiteinden rondgedraaid, zoals bij een toffee.
Leg de pakketjes daarna in de oven op 180 graden en laat ze afhankelijk van de grootte van de aubergines net zo lang liggen totdat ze zacht aanvoelen. Haal ze vervolgens uit het bakpapier en leg ze op een bord om af te koelen.
Verwarm in een pan de olie, doe de ui in de pan en laat vijf minuten fruiten. Voeg vervolgens de knoflook, kappertjes en rode-pepervlokken toe en laat nog vijf minuten stoven. Roer het mengsel af en toe even door om aanbranden te voorkomen.
Doe het mengsel uit de pan in een kom en laat iets afkoelen alvorens er de olijven en het citroensap aan toe te voegen.
Schraap het vruchtvlees uit de inmiddels afgekoelde aubergines en gooi de schil weg. Hak het vruchtvlees fijn en voeg het toe aan het uimengsel.
Voeg als laatste de gescheurde blaadjes basilicum, peper en zout toe.
Dien warm of koud op.
Ik heb tegelijkertijd met de aurbergine ook wel eens een paprika die er nog lag meegeroosterd en er doorheen gedaan. Ook lekker en nog kleurrijker.
Ik vind deze dip er erg 'professioneel' en hip uitzien en bij uitstek geschikt om te serveren als je bijvoorbeeld gasten hebt.
Ik vermeld de hoeveelheden zoals ze in het boek genoemd worden. Ik vind één middelgrote aubergine echter meer dan genoeg en heb de rest daarop aangepast.
Ingrediënten:
2 aubergines (elk ongeveer een halve kilo)
grof zeezout
8 centiliter olijfolie (meet ik echt niet af)
150 gram fijn gesneden zoete ui, zoals vidalia (ik heb rode ui gebruikt, combineert mooi wat kleur betreft)
3 teentjes knoflook, fijn gehakt
1 el kappertjes (vind ik net iets te weinig, mag best wat meer)
een vierde theelepel rode-pepervlokken
100 gram zwarte olijven in olie, ontpit en fijngehakt (heb groene olijven gebruikt)
6 centiliter vers geperst citroensap
ong. 10 blaadjes basilicum, fijngehakt (ik heb de blaadjes gescheurd, dan blijven ze mooier)
vers gemalen zwarte peper
Snijd de steel van de aubergines en halveer ze in de lengte. Snijd het vruchtvlees kruiselings 1,5 cm diep in met de punt van een scherp mes. Wrijf 1 theelepel zout in de inkepingen en leg de helften weer op elkaar.
In het recept wordt de aubergine vervolgens ingepakt in aluminiumfolie. Aluminiumfolie is niet milieuvriendelijk en het kan reageren met zuren uit het voedsel. Ik gebruik daarom altijd gewoon bakpapier. Ik heb de aubergine in bakpapier gerold en de uiteinden rondgedraaid, zoals bij een toffee.
Leg de pakketjes daarna in de oven op 180 graden en laat ze afhankelijk van de grootte van de aubergines net zo lang liggen totdat ze zacht aanvoelen. Haal ze vervolgens uit het bakpapier en leg ze op een bord om af te koelen.
Verwarm in een pan de olie, doe de ui in de pan en laat vijf minuten fruiten. Voeg vervolgens de knoflook, kappertjes en rode-pepervlokken toe en laat nog vijf minuten stoven. Roer het mengsel af en toe even door om aanbranden te voorkomen.
Doe het mengsel uit de pan in een kom en laat iets afkoelen alvorens er de olijven en het citroensap aan toe te voegen.
Schraap het vruchtvlees uit de inmiddels afgekoelde aubergines en gooi de schil weg. Hak het vruchtvlees fijn en voeg het toe aan het uimengsel.
Voeg als laatste de gescheurde blaadjes basilicum, peper en zout toe.
Dien warm of koud op.
Ik heb tegelijkertijd met de aurbergine ook wel eens een paprika die er nog lag meegeroosterd en er doorheen gedaan. Ook lekker en nog kleurrijker.
Ik vind deze dip er erg 'professioneel' en hip uitzien en bij uitstek geschikt om te serveren als je bijvoorbeeld gasten hebt.
Romige soep van pompoen en kastanje
Het recept voor deze soep komt uit het boek 'Puur Vegetarisch' van Peter Berley. Het boek staat vol met inderdaad zeer pure, plantaardige recepten. Er wordt slechts een enkele keer gebruik gemaakt van zuivel. Het boek is niet meer verkrijgbaar, maar gelukkig kon ik het lenen bij de bibliotheek.
Dit recept trok mijn aandacht, omdat ik eigenlijk nog nooit eerder tamme kastanjes gegeten had en erg benieuwd was naar de smaak. Pompoen is wel een goed bekende en een van mijn favoriete herfstgroenten met zijn mooie, oranje kleur.
Nadat ik echter een kastanje geproefd had en merkte dat deze erg zoet was, was ik aanvankelijk bang dat de soep te zoet zou worden. De balsamicoazijn vormde echter een goed tegenwicht.
Ik vond deze soep vooral erg leuk om te maken, ik kreeg er een echt herfstgevoel van door al die mooie kleuren en het pellen van de kastanjes.
De onderstaande hoeveelheden zijn goed voor zo'n vier flinke kommen soep. Ik volg nooit exact de genoemde hoeveelheden op, maar doe het een beetje naar eigen inzicht en gevoel.
Ingrediënten:
halve kilo verse kastanjes (zelf rapen of kopen in natuurvoedingszaak)
3 eetlepels lichte sesamolie of olijfolie
150 gr. gesnipperde ui
450 gr. geschilde pompoen in stukjes gesneden
4 teentjes knoflook
een snufje rode-pepervlokken
1 kaneelstokje
1 groot takje verse rozemarijn
1 laurierblad
1,5 liter water
halve theelepel balsamicoazijn
grof zeezout
vers gemalen zwarte peper
De kastanjes aan de bovenkant kruiselings insnijden met een scherp mesje en ze vervolgens een minuut of tien koken in water. Even kijken of de schil al los te krijgen is, anders nog even laten koken. Laat ze vervolgens een beetje afkoelen en pel ze. Naast de harde bruine schil zit er nog een zacht, bruin schilletje om het vruchtvlees. Ik vind het lekkerder als dit ook verwijderd is.
Verwarm dan de olie in een soeppan. Doe er de ui bij en laat tien minuten bakken tot de ui lichtbruin kleurt. Voeg de pompoen, knoflook, en rode-pepervlokken toe. Draai het vuur half hoog en laat vijf minuten bakken. Blijf regelmatig roeren. Volgens het recept moeten de kastanjes er ook al bij, maar ik heb ze pas op het einde van het kookproces aan de soep toegevoegd, omdat ze na de eerste kookbeurt al vrij gaar waren.
Maar een bouquet garni door de kaneel, rozemarijn en het laurierblad bijeen te binden met keukengaren of te verpakken in een kaasdoek. Ik heb alles er gewoon los in gedaan en na afloop eruit gevist.
Giet het water in de pan, voeg het kruidentuiltje toe en breng alles aan de kook. Draai het vuur laag en laat koken totdat de pompoen zacht genoeg is om te pureren. Voeg een paar minuten voor het einde de kastanjes toe en laat ze nog even meekoken. Verwijder als alles gaar is het bouquet garni en voeg de azijn toe.
Pureer de soep met de staafmixer en breng op smaak met zout en peper. Ik voeg meestal tijden het koken al een vegetarisch bouillonblokje toe. Peper gebruik ik eigenlijk nooit.
Het resultaat een lekkere, verwarmende herfstsoep!
Dit recept trok mijn aandacht, omdat ik eigenlijk nog nooit eerder tamme kastanjes gegeten had en erg benieuwd was naar de smaak. Pompoen is wel een goed bekende en een van mijn favoriete herfstgroenten met zijn mooie, oranje kleur.
Nadat ik echter een kastanje geproefd had en merkte dat deze erg zoet was, was ik aanvankelijk bang dat de soep te zoet zou worden. De balsamicoazijn vormde echter een goed tegenwicht.
Ik vond deze soep vooral erg leuk om te maken, ik kreeg er een echt herfstgevoel van door al die mooie kleuren en het pellen van de kastanjes.
De onderstaande hoeveelheden zijn goed voor zo'n vier flinke kommen soep. Ik volg nooit exact de genoemde hoeveelheden op, maar doe het een beetje naar eigen inzicht en gevoel.
Ingrediënten:
halve kilo verse kastanjes (zelf rapen of kopen in natuurvoedingszaak)
3 eetlepels lichte sesamolie of olijfolie
150 gr. gesnipperde ui
450 gr. geschilde pompoen in stukjes gesneden
4 teentjes knoflook
een snufje rode-pepervlokken
1 kaneelstokje
1 groot takje verse rozemarijn
1 laurierblad
1,5 liter water
halve theelepel balsamicoazijn
grof zeezout
vers gemalen zwarte peper
De kastanjes aan de bovenkant kruiselings insnijden met een scherp mesje en ze vervolgens een minuut of tien koken in water. Even kijken of de schil al los te krijgen is, anders nog even laten koken. Laat ze vervolgens een beetje afkoelen en pel ze. Naast de harde bruine schil zit er nog een zacht, bruin schilletje om het vruchtvlees. Ik vind het lekkerder als dit ook verwijderd is.
Verwarm dan de olie in een soeppan. Doe er de ui bij en laat tien minuten bakken tot de ui lichtbruin kleurt. Voeg de pompoen, knoflook, en rode-pepervlokken toe. Draai het vuur half hoog en laat vijf minuten bakken. Blijf regelmatig roeren. Volgens het recept moeten de kastanjes er ook al bij, maar ik heb ze pas op het einde van het kookproces aan de soep toegevoegd, omdat ze na de eerste kookbeurt al vrij gaar waren.
Maar een bouquet garni door de kaneel, rozemarijn en het laurierblad bijeen te binden met keukengaren of te verpakken in een kaasdoek. Ik heb alles er gewoon los in gedaan en na afloop eruit gevist.
Giet het water in de pan, voeg het kruidentuiltje toe en breng alles aan de kook. Draai het vuur laag en laat koken totdat de pompoen zacht genoeg is om te pureren. Voeg een paar minuten voor het einde de kastanjes toe en laat ze nog even meekoken. Verwijder als alles gaar is het bouquet garni en voeg de azijn toe.
Pureer de soep met de staafmixer en breng op smaak met zout en peper. Ik voeg meestal tijden het koken al een vegetarisch bouillonblokje toe. Peper gebruik ik eigenlijk nooit.
Het resultaat een lekkere, verwarmende herfstsoep!
23 oktober 2010
Groenteburgers
De groenteburgers en vleesvervangers in de winkel bevatten vaak tarwe, kippe-eiwit en gist. Er zitten wel hele lekkere tussen en om die smaak te evenaren is lastig. Toch kun je zelf ook lekkere groenteburgertjes maken. Mijn variant van vandaag vind ik erg geslaagd en ik noteer snel even het receptje voordat ik het weer vergeet.
Ingredïenten (6 grote burgers):
half overgebleven zoete bataat
1 waspeen
1 ui
kleine stengel prei
2 teentjes knoflook
drie kwart potje kikkerertwen
handje zongedroogde tomaatjes op olie of tomatenpuree
paprikapoeder zoet
kerriepoeder
kruidenzout
De zoete bataat en de waspeen heb ik in kleine blokjes gesneden en in een heel klein bodempje water zacht gesmoord.
De ui heb ik fijn gesnipperd.
De prei heb ik in de lengte ingesneden, vervolgens een kwart slag gedraaid nog eens in de lengte ingesneden en vervolgens in de breedte in stukjes gesneden.
Tot slot heb ik de tomaatjes fijn gesneden en de teentjes knoflook uitgeperst.
De gesmoorde stukjes bataat en wortel heb ik samen met de rauwe stukjes ui en prei, kikkerertwen, stukjes tomaat en teentjes knoflook in een schaal gedaan. Ik heb vervolgens specerijen en zout naar smaak toegevoegd. Daarna ben ik met de staafmixer door het mengel gegaan. Net zo lang totdat een deel van het mengsel volledig gepureerd was en een ander deel nog uit kleine herkenbare stukjes bestond. Van dit mengels heb ik ballen gedraaid en die op bakpapier gelegd en met de hand wat plat gedrukt. Daarna heb ik de burgers afgebakken in een oven van 180 graden. Ze zijn klaar als ze aan de bovenkant wat beginnen te verkleuren en er een licht krokant korstje begint te verschijnen.
Het is een hele simpele versie, maar wel erg lekker wat smaak en structuur betreft. Ik heb er nog wat rijst in een simpel zelf gemaakt tomatensausje en veldsla bij gegeten.
Binnenkort ga ik een wat grotere hoeveelheid maken die ik in de vriezer kan stoppen.
Ingredïenten (6 grote burgers):
half overgebleven zoete bataat
1 waspeen
1 ui
kleine stengel prei
2 teentjes knoflook
drie kwart potje kikkerertwen
handje zongedroogde tomaatjes op olie of tomatenpuree
paprikapoeder zoet
kerriepoeder
kruidenzout
De zoete bataat en de waspeen heb ik in kleine blokjes gesneden en in een heel klein bodempje water zacht gesmoord.
De ui heb ik fijn gesnipperd.
De prei heb ik in de lengte ingesneden, vervolgens een kwart slag gedraaid nog eens in de lengte ingesneden en vervolgens in de breedte in stukjes gesneden.
Tot slot heb ik de tomaatjes fijn gesneden en de teentjes knoflook uitgeperst.
De gesmoorde stukjes bataat en wortel heb ik samen met de rauwe stukjes ui en prei, kikkerertwen, stukjes tomaat en teentjes knoflook in een schaal gedaan. Ik heb vervolgens specerijen en zout naar smaak toegevoegd. Daarna ben ik met de staafmixer door het mengel gegaan. Net zo lang totdat een deel van het mengsel volledig gepureerd was en een ander deel nog uit kleine herkenbare stukjes bestond. Van dit mengels heb ik ballen gedraaid en die op bakpapier gelegd en met de hand wat plat gedrukt. Daarna heb ik de burgers afgebakken in een oven van 180 graden. Ze zijn klaar als ze aan de bovenkant wat beginnen te verkleuren en er een licht krokant korstje begint te verschijnen.
Het is een hele simpele versie, maar wel erg lekker wat smaak en structuur betreft. Ik heb er nog wat rijst in een simpel zelf gemaakt tomatensausje en veldsla bij gegeten.
Binnenkort ga ik een wat grotere hoeveelheid maken die ik in de vriezer kan stoppen.
16 oktober 2010
Vorderingen tot nu toe
Er zijn inmiddels ongeveer twee weken verlopen sinds ik gestart ben met mijn food challenge. Hoe gaat het tot nu toe? Met het veganistische aspect heb ik niet veel moeite. De beperkingen die ik heb vanwege het candida dieet vind ik soms wat lastiger. Maar al met al is het best vol te houden. Ik ben echter nog niet helemaal tevreden over hoe het tot nu toe gaat. Uiteraard ben ik de afgelopen weken de valkuilen tegengekomen waardoor het nog niet helemaal gaat zoals ik het voor ogen heb.
Meteen in de eerste week kwam ik geheel onverwacht, onvoorzien en onbedoeld in conflict met iemand. Ik was net lekker bezig en dat was eigenlijk het laatste waar ik op zat te wachten. Normaal gesproken zou dit waarschijnlijk aanleiding zijn geweest tot een tijdelijke onderbreking van mijn voornemens om de spanning die zoiets met zich meebrengt weg te snoepen. Ik was me hier echter wel van bewust en zag het meer als een test. Ik was er eerlijk gezegd wel door uit balans gebracht en hoewel ik niet ben gaan snoepen was het ritme meteen wel wat verstoord. Uiteindelijk heb ik het proberen te zien als een situatie waarvan ik weer iets geleerd heb over mezelf en het vervolgens weer zo goed mogelijk losgelaten. Zoiets slurpt energie, maar inmiddels ligt het gelukkig weer achter me.
Als je gemotiveerd een uitdaging aangaat komen er altijd dagen dat die motivatie afzwakt en je geneigd bent terug te vallen in het oude patroon. Ook dit ben ik tegengekomen. De motivatie van het begin niet meer voelen en de redenen waarom ik dit wil doen een beetje 'vergeten'.
Het emotionele aspect van het eten steekt ook geregeld de kop op. Een sterke behoefte om gewoon even lekker ongeremd iets te eten om spanningen te ontladen of bepaalde gevoelens te verdoezelen. Ik moet mezelf op al deze momenten echt een beetje coachen en steeds weer voor mezelf helder krijgen waar ik naar toe wil.
Desondanks komt het best nog wel eens voor dat ik de boel een beetje saboteer. Mijn enige echte snoepzonde is een zakje 'droptoffees' van de Natuurwinkel geweest. Die zijn zo lekker... Daarnaast heb ik af en toe nog een banaan bij mijn ontbijt gehad.
Beginnen met piekeren is ook valkuil. Als ik daar eenmaal mee begin...
Het gaat echt om bewustwording, mezelf waarnemen, wat doe ik en waarom en wat wil ik echt. Best vermoeiend soms, maar uiteindelijk wel de moeite waard.
Ik krijg het nog niet altijd voor elkaar om de hoeveelheid groente te eten die ik graag wil en elke dag groentesap te maken. Ik moet nog wat meer ritme en structuur aanbrengen in mijn dagen. Deze manier van eten vergt als ik het goed wil doen best wat tijd. Discipline en prioriteiten stellen zijn de aandachtspunten voor de komende tijd.
Naast het eten wil ik ook mijn uitgaven aan boodschappen verlagen. Dit gaat langzaam aan steeds beter. Voor deze maand heb ik mezelf een budget gegeven van 150 euro. Hier moet alles van betaald worden, dus ook eventuele verzorgingsprodukten Dat is niet veel, zeker niet als het om biologische boodschappen gaat. Toch heb ik goede moed dat ik een aardig eind kom.
Ik heb besloten om van produkten die in de aanbieding zijn en die ik altijd gebruik niets of niets extra te kopen als ik het op dat moment nog niet nodig heb. Extra inslaan is pas gunstig als ik hier zodanige financiële ruimte voor heb dat het niet ten koste gaat van het gewone boodschappenbudget. Ik moet een apart buffertje voor aanbiedingen opbouwen. Door straks wel van de aanbiedingen gebruik te kunnen maken hoef ik voor veel produkten bijna nooit het volle pond te betalen. Bij de Natuurwinkel zijn veel produkten met een vaste regelmaat in de aanbeiding. Tot op heden kocht ik dan steeds zoveel dat ik vooruit kon tot de volgende aanbieding. Dat levert normaal gesproken een behoorlijke besparing op.
Verder word ik steeds selectiever in wat ik koop en let ik beter op dat ik niet teveel koop. Het is echt een proces. Hoe rustiger ik ben en hoe meer ik de tijd voor alles neem, hoe beter ik mijn voornemens in de praktijk breng. Als de dag hectisch en onregelmatig verloopt ben ik veel minder bewust en efficïent met alles bezig.
Er valt nog zoveel over te schrijven, maar ik moet nu even verder met huishoudelijke klusjes. Ik ben van plan hier ook wat recepten te posten van wat ik zoal gegeten heb. Handig voor mezelf om nog eens terug te kunnen kijken.
Meteen in de eerste week kwam ik geheel onverwacht, onvoorzien en onbedoeld in conflict met iemand. Ik was net lekker bezig en dat was eigenlijk het laatste waar ik op zat te wachten. Normaal gesproken zou dit waarschijnlijk aanleiding zijn geweest tot een tijdelijke onderbreking van mijn voornemens om de spanning die zoiets met zich meebrengt weg te snoepen. Ik was me hier echter wel van bewust en zag het meer als een test. Ik was er eerlijk gezegd wel door uit balans gebracht en hoewel ik niet ben gaan snoepen was het ritme meteen wel wat verstoord. Uiteindelijk heb ik het proberen te zien als een situatie waarvan ik weer iets geleerd heb over mezelf en het vervolgens weer zo goed mogelijk losgelaten. Zoiets slurpt energie, maar inmiddels ligt het gelukkig weer achter me.
Als je gemotiveerd een uitdaging aangaat komen er altijd dagen dat die motivatie afzwakt en je geneigd bent terug te vallen in het oude patroon. Ook dit ben ik tegengekomen. De motivatie van het begin niet meer voelen en de redenen waarom ik dit wil doen een beetje 'vergeten'.
Het emotionele aspect van het eten steekt ook geregeld de kop op. Een sterke behoefte om gewoon even lekker ongeremd iets te eten om spanningen te ontladen of bepaalde gevoelens te verdoezelen. Ik moet mezelf op al deze momenten echt een beetje coachen en steeds weer voor mezelf helder krijgen waar ik naar toe wil.
Desondanks komt het best nog wel eens voor dat ik de boel een beetje saboteer. Mijn enige echte snoepzonde is een zakje 'droptoffees' van de Natuurwinkel geweest. Die zijn zo lekker... Daarnaast heb ik af en toe nog een banaan bij mijn ontbijt gehad.
Beginnen met piekeren is ook valkuil. Als ik daar eenmaal mee begin...
Het gaat echt om bewustwording, mezelf waarnemen, wat doe ik en waarom en wat wil ik echt. Best vermoeiend soms, maar uiteindelijk wel de moeite waard.
Ik krijg het nog niet altijd voor elkaar om de hoeveelheid groente te eten die ik graag wil en elke dag groentesap te maken. Ik moet nog wat meer ritme en structuur aanbrengen in mijn dagen. Deze manier van eten vergt als ik het goed wil doen best wat tijd. Discipline en prioriteiten stellen zijn de aandachtspunten voor de komende tijd.
Naast het eten wil ik ook mijn uitgaven aan boodschappen verlagen. Dit gaat langzaam aan steeds beter. Voor deze maand heb ik mezelf een budget gegeven van 150 euro. Hier moet alles van betaald worden, dus ook eventuele verzorgingsprodukten Dat is niet veel, zeker niet als het om biologische boodschappen gaat. Toch heb ik goede moed dat ik een aardig eind kom.
Ik heb besloten om van produkten die in de aanbieding zijn en die ik altijd gebruik niets of niets extra te kopen als ik het op dat moment nog niet nodig heb. Extra inslaan is pas gunstig als ik hier zodanige financiële ruimte voor heb dat het niet ten koste gaat van het gewone boodschappenbudget. Ik moet een apart buffertje voor aanbiedingen opbouwen. Door straks wel van de aanbiedingen gebruik te kunnen maken hoef ik voor veel produkten bijna nooit het volle pond te betalen. Bij de Natuurwinkel zijn veel produkten met een vaste regelmaat in de aanbeiding. Tot op heden kocht ik dan steeds zoveel dat ik vooruit kon tot de volgende aanbieding. Dat levert normaal gesproken een behoorlijke besparing op.
Verder word ik steeds selectiever in wat ik koop en let ik beter op dat ik niet teveel koop. Het is echt een proces. Hoe rustiger ik ben en hoe meer ik de tijd voor alles neem, hoe beter ik mijn voornemens in de praktijk breng. Als de dag hectisch en onregelmatig verloopt ben ik veel minder bewust en efficïent met alles bezig.
Er valt nog zoveel over te schrijven, maar ik moet nu even verder met huishoudelijke klusjes. Ik ben van plan hier ook wat recepten te posten van wat ik zoal gegeten heb. Handig voor mezelf om nog eens terug te kunnen kijken.
4 oktober 2010
Food challenge
De komende vier weken ben ik van plan om 100% veganistisch te eten. De afgelopen tijd heb ik dat grotendeels ook wel gedaan, maar ik ben nog niet tevreden over de hoeveelheid groente die ik binnen krijg. Op zichzelf is veganistisch eten best te doen. Ik kan echter niet alles verdragen, zoals tarwe, gluten en noten.
Daarnaast wil ik deze vier weken tegelijkertijd het candida dieet volgen. Ook hierbij zijn een aantal voedingsmiddelen tijdelijk niet toegestaan, zoals bijvoorbeeld zoet fruit, gefermenteerde produkten (azijn, mosterd e.d.), suiker en andere zoetmakers en gist. Wat er dan overblijft zijn hoofdzakelijk groente, zaden, granen en peulvruchten. Ook hier zijn lekkere maaltijden van te maken. Wat ik echter wel merk is dat ik op bepaalde momenten wat flauw wordt en echt zin krijg in iets hartigs. Ik heb nogal wat olijven gegeten, maar daar heb ik even niet zo'n zin meer in. Het valt me op dat als ik toegeef aan mijn hartige trek en wel iets eet van kaas of ei, het meteen zo zwaar voelt. Ik denk dat hoe meer je plantaardig eet, hoe minder je op termijn dierlijk voedsel kunt verdragen.
Voor mij zijn deze vier weken een echte uitdaging, omdat ik een emotie-eter bij uitstek ben. Gevoelens zijn bij mij sterk gekoppeld aan eten.
Ik kan niet zeggen dat ik er voor mezelf helemaal uit ben of het op zichzelf (etisch) 'verantwoord' is om vlees, vis, kaas, eieren e.d. te eten. In onze maatschappij zijn dieren verworden tot produktiemachines en worden ze ook als dusdanig behandeld. Dat vind ik onacceptabel en is voor mij de reden om steeds meer over te schakelen naar veganistische voeding. Tot voor kort at ik nog wel biologische geitenkaas en heel af en toe een klein stukje biologisch vlees en heb ik ook nog wel gezondigd met melkchocolade (mijn grote zwakte).
Ik las laatst echter een artikel over de dieronvriendelijke bijeffecten van de produktie van geitenkaas. De bokjes die geboren worden zijn overbodig, omdat in Nederland nauwelijks geitenvlees gegeten wordt. Ze worden daarom op transport gezet naar het buitenland onder niet al te gunstige omstandigheden. Dit geldt zowel voor de reguliere als de biologische geitenhouderij. Sinds ik dit gelezen geniet ik toch minder van mijn stukje geitenkaas. En zo valt er voorlopig steeds meer af.
Er zijn een aantal redenen dat ik deze uitdaging voor mezelf aan wil gaan.
In de eerste plaats voor mijn gezondheid. Mijn afweersysteem is nog niet sterk genoeg en ik wil mijn lichaam daarom een tijdje ontlasten en zuiveren. Ik wil ervaren wat het voor mijn lichaam doet om dit eetpatroon consequent vier weken vol te houden.
Verder wil ik mijn boodschappenbudget naar beneden brengen. Ik wil wat meer geld overhouden voor andere zaken die ik belangrijk vind, maar waarvoor ik nu geen financiële ruimte heb.
Tot slot wil ik de voldoening voelen van het behalen van dit doel. Voelen hoe het is om echt ergens voor te gaan. Ik ben vaak wat te halfslachtig bezig en daar wil ik verandering in brengen.
Ik heb al een lijstje gemaakt van de gerechten die ik allemaal kan maken: lasagne, groentetaarten, burgers, dipjes, pasta, pizza, soep, salade, sap, smoothies. Dat klinkt goed toch!
Daarnaast wil ik deze vier weken tegelijkertijd het candida dieet volgen. Ook hierbij zijn een aantal voedingsmiddelen tijdelijk niet toegestaan, zoals bijvoorbeeld zoet fruit, gefermenteerde produkten (azijn, mosterd e.d.), suiker en andere zoetmakers en gist. Wat er dan overblijft zijn hoofdzakelijk groente, zaden, granen en peulvruchten. Ook hier zijn lekkere maaltijden van te maken. Wat ik echter wel merk is dat ik op bepaalde momenten wat flauw wordt en echt zin krijg in iets hartigs. Ik heb nogal wat olijven gegeten, maar daar heb ik even niet zo'n zin meer in. Het valt me op dat als ik toegeef aan mijn hartige trek en wel iets eet van kaas of ei, het meteen zo zwaar voelt. Ik denk dat hoe meer je plantaardig eet, hoe minder je op termijn dierlijk voedsel kunt verdragen.
Voor mij zijn deze vier weken een echte uitdaging, omdat ik een emotie-eter bij uitstek ben. Gevoelens zijn bij mij sterk gekoppeld aan eten.
Ik kan niet zeggen dat ik er voor mezelf helemaal uit ben of het op zichzelf (etisch) 'verantwoord' is om vlees, vis, kaas, eieren e.d. te eten. In onze maatschappij zijn dieren verworden tot produktiemachines en worden ze ook als dusdanig behandeld. Dat vind ik onacceptabel en is voor mij de reden om steeds meer over te schakelen naar veganistische voeding. Tot voor kort at ik nog wel biologische geitenkaas en heel af en toe een klein stukje biologisch vlees en heb ik ook nog wel gezondigd met melkchocolade (mijn grote zwakte).
Ik las laatst echter een artikel over de dieronvriendelijke bijeffecten van de produktie van geitenkaas. De bokjes die geboren worden zijn overbodig, omdat in Nederland nauwelijks geitenvlees gegeten wordt. Ze worden daarom op transport gezet naar het buitenland onder niet al te gunstige omstandigheden. Dit geldt zowel voor de reguliere als de biologische geitenhouderij. Sinds ik dit gelezen geniet ik toch minder van mijn stukje geitenkaas. En zo valt er voorlopig steeds meer af.
Er zijn een aantal redenen dat ik deze uitdaging voor mezelf aan wil gaan.
In de eerste plaats voor mijn gezondheid. Mijn afweersysteem is nog niet sterk genoeg en ik wil mijn lichaam daarom een tijdje ontlasten en zuiveren. Ik wil ervaren wat het voor mijn lichaam doet om dit eetpatroon consequent vier weken vol te houden.
Verder wil ik mijn boodschappenbudget naar beneden brengen. Ik wil wat meer geld overhouden voor andere zaken die ik belangrijk vind, maar waarvoor ik nu geen financiële ruimte heb.
Tot slot wil ik de voldoening voelen van het behalen van dit doel. Voelen hoe het is om echt ergens voor te gaan. Ik ben vaak wat te halfslachtig bezig en daar wil ik verandering in brengen.
Ik heb al een lijstje gemaakt van de gerechten die ik allemaal kan maken: lasagne, groentetaarten, burgers, dipjes, pasta, pizza, soep, salade, sap, smoothies. Dat klinkt goed toch!
3 oktober 2010
Opnieuw koers bepalen
Al een tijdje geen berichtjes geplaatst. Was even druk met allerlei zaken op een rijtje zetten. Ik weet eigenlijk heel goed wat ik wil. Toch heb ik gemerkt dat het me niet goed lukt mijn doelen ook te bereiken. Een van mijn valkuilen is dat ik zorgen en het gepieker daarover soms teveel de overhand laat nemen. Daarnaast besefte ik de afgelopen tijd dat ik me nog steeds teveel verzet tegen dat wat ik niet wil in plaats van me te richten op wat ik wel wil. Op die manier beland ik alleen maar in een neerwaartse spiraal. Ik zit nogal veel in mijn hoofd en wat te weinig in mijn lichaam.
Een andere valkuil is dat ik zoveel doelen heb dat mijn aandacht te versnipperd raakt.
Ik ben me al langer van deze valkuilen bewust, theoretisch weet ik ook heel goed wat ik eraan zou kunnen doen. Dat is het voordeel van veel in mijn hoofd zitten, aan kennis en inzichten geen gebrek. Toch hebben deze kennis en inzichten me nog niet daar gebracht waar ik wil zijn.
Ik ga al een tijdje naar een haptotherapeut om te leren meer in mijn lichaam aanwezig te zijn en te voelen wat me hiervan weerhoudt. Ook hier geldt weer dat ik dat met mijn verstand heel goed kan beredeneren en herleiden, maar het echt durven voelen is een ander verhaal.
De laatste keer heb ik geoefend met het aanwezig zijn in mijn basis, het bekkengebied ongeveer ter hoogte van het stuitje, en door te voelen naar mijn benen en voeten. Ik weet dat ik niet goed geaard ben, maar was hier zelf nog niet echt mee aan het werk geweest. Na afloop van de afspraak voelde ik me zo anders. Heerlijk ontspannen, rustig en letterlijk van binnen opgewarmd.
Volgens mijn therapeut is het veel makkelijker om voor jezelf te gaan staan als je vanuit dit gebied leeft. Op het moment dat hij dat zei kon ik me daar gevoelsmatig nog niet direct iets bij voorstellen. Maar na hier een weekje thuis mee geoefend te hebben voel ik wat hij hiermee bedoelde. Naast de rust die het geeft mogen zorgen, angsten of wat voor gevoelens dan ook er gewoon zijn zonder dat ze grip op me krijgen en gaat loslaten een stuk makkelijker. Ik hoef niet te proberen ergens vanaf te komen, maar voel de ruimte me te richten op dat wat me sterker maakt.
In de week van die afspraak kwamen er nog wat andere zaken op mijn pad die hier mooi bij aansloten. Op basis hiervan heb ik weer opnieuw bepaald wat voor mij nu het belangrijkste is om me de komende tijd op te richten. Wordt weer vervolgd...
Een andere valkuil is dat ik zoveel doelen heb dat mijn aandacht te versnipperd raakt.
Ik ben me al langer van deze valkuilen bewust, theoretisch weet ik ook heel goed wat ik eraan zou kunnen doen. Dat is het voordeel van veel in mijn hoofd zitten, aan kennis en inzichten geen gebrek. Toch hebben deze kennis en inzichten me nog niet daar gebracht waar ik wil zijn.
Ik ga al een tijdje naar een haptotherapeut om te leren meer in mijn lichaam aanwezig te zijn en te voelen wat me hiervan weerhoudt. Ook hier geldt weer dat ik dat met mijn verstand heel goed kan beredeneren en herleiden, maar het echt durven voelen is een ander verhaal.
De laatste keer heb ik geoefend met het aanwezig zijn in mijn basis, het bekkengebied ongeveer ter hoogte van het stuitje, en door te voelen naar mijn benen en voeten. Ik weet dat ik niet goed geaard ben, maar was hier zelf nog niet echt mee aan het werk geweest. Na afloop van de afspraak voelde ik me zo anders. Heerlijk ontspannen, rustig en letterlijk van binnen opgewarmd.
Volgens mijn therapeut is het veel makkelijker om voor jezelf te gaan staan als je vanuit dit gebied leeft. Op het moment dat hij dat zei kon ik me daar gevoelsmatig nog niet direct iets bij voorstellen. Maar na hier een weekje thuis mee geoefend te hebben voel ik wat hij hiermee bedoelde. Naast de rust die het geeft mogen zorgen, angsten of wat voor gevoelens dan ook er gewoon zijn zonder dat ze grip op me krijgen en gaat loslaten een stuk makkelijker. Ik hoef niet te proberen ergens vanaf te komen, maar voel de ruimte me te richten op dat wat me sterker maakt.
In de week van die afspraak kwamen er nog wat andere zaken op mijn pad die hier mooi bij aansloten. Op basis hiervan heb ik weer opnieuw bepaald wat voor mij nu het belangrijkste is om me de komende tijd op te richten. Wordt weer vervolgd...
29 augustus 2010
Energie besparen
Ik kreeg deze week de afrekening van de energiemaatschappij. Ondanks dat mijn verbruik lager was dan vorig jaar moest ik toch weer een fors bedrag bijbetalen. Ik moet de rekeningen van dit en vorig jaar eens goed naast elkaar leggen om te achterhalen wat hier nu precies de oorzaak van is.
De laatste dagen begint het al weer behoorlijk fris te worden, ook in huis. Mijn huisje is niet zo goed geïsoleerd en het voelt binnen al heel snel kil aan. Toch wil ik de verwarming nu nog niet aan zetten. Ik wil mijn energierekening graag verder naar beneden krijgen. Het moet echter wel een beetje leefbaar blijven. De afgelopen dagen ben ik wat aan het kokkerellen geweest en heb daarbij de oven een paar keer gebruikt. De oven geeft voldoende warmte af om het in huis weer wat behaaglijker te hebben. Dit heeft me op het idee gebracht om de komende tijd meer gerechten in de oven te bereiden of te laten nagaren in plaats van op het gasfornuis. Dan heb ik en een lekkere maaltijd en een warm huis. Ben benieuwd of het gaat werken...
De laatste dagen begint het al weer behoorlijk fris te worden, ook in huis. Mijn huisje is niet zo goed geïsoleerd en het voelt binnen al heel snel kil aan. Toch wil ik de verwarming nu nog niet aan zetten. Ik wil mijn energierekening graag verder naar beneden krijgen. Het moet echter wel een beetje leefbaar blijven. De afgelopen dagen ben ik wat aan het kokkerellen geweest en heb daarbij de oven een paar keer gebruikt. De oven geeft voldoende warmte af om het in huis weer wat behaaglijker te hebben. Dit heeft me op het idee gebracht om de komende tijd meer gerechten in de oven te bereiden of te laten nagaren in plaats van op het gasfornuis. Dan heb ik en een lekkere maaltijd en een warm huis. Ben benieuwd of het gaat werken...
Warme variatie op verwenontbijtje
Wederom gëïnspireerd door Angela van Oh she glows heb ik van de ingrediënten van het verwenontbijtje uit mijn vorige berichtje met wat kleine toevoegingen een lekker gerechtje uit de oven gemaakt. Ik had nog een restje bramen over en ook die heb ik erin verwerkt.
In een schaal heb ik eerst havervlokken, hennepzaad, pompoenpitten, wat havermeel, een snufje zout, schijfjes banaan, succanat, bramen, kaneel-, vanille, en carobepoeder door elkaar gemengd. In een apart schaaltje heb ik wat gesmolten (plantaardige) boter, kokosolie kan ook, wat agavesiroop en een beetje citroensap door elkaar geroerd en dit vloeibare mengsel toegevoegd aan de droge ingrediënten. Ik heb het even goed door elkaar geroerd en het mengel in een ingevette ovenschaal gedaan. Dit heb ik vervolgens in de oven op 180 graden laten bakken tot het geheel een mooi bruin kleurtje had. Om aanbranden te voorkomen heb ik op het einde nog even een velletje bakpapier over de schaal heen gelegd.
Het is zowel warm als koud lekker om te eten. Ik heb het gisterenavond gemaakt en vanochtend als ontbijt gegeten. Om het extra lekker te maken heb ik wat rijstemelk met een banaan verwarmd en gepureerd. Deze saus heb ik eroverheen gegoten. De combinatie van het koude baksel met de warme saus was heerlijk. Soyayoghurt is er denk ik ook heel lekker bij.
Ik merk dat als ik dit gerechtje en die uit mijn vorige berichtje gegeten heb mijn zoetbehoefte voor de rest van de dag is bevredigd. Hierdoor heb ik niet de behoefte om naar minder gezonde alternatieven te grijpen. Dat is voor een zoutekauw als ik mooi meegenomen. Binnenkort is het echter even afgelopen met dit soort onbijtjes. Ik wil een tijdje zo veel mogelijk 'suikerloos' gaan eten. Ik heb last van candida in mijn lichaam en dan zijn suikers en teveel koolhydraten funest. Nu nog lekker even genieten...
In een schaal heb ik eerst havervlokken, hennepzaad, pompoenpitten, wat havermeel, een snufje zout, schijfjes banaan, succanat, bramen, kaneel-, vanille, en carobepoeder door elkaar gemengd. In een apart schaaltje heb ik wat gesmolten (plantaardige) boter, kokosolie kan ook, wat agavesiroop en een beetje citroensap door elkaar geroerd en dit vloeibare mengsel toegevoegd aan de droge ingrediënten. Ik heb het even goed door elkaar geroerd en het mengel in een ingevette ovenschaal gedaan. Dit heb ik vervolgens in de oven op 180 graden laten bakken tot het geheel een mooi bruin kleurtje had. Om aanbranden te voorkomen heb ik op het einde nog even een velletje bakpapier over de schaal heen gelegd.
Het is zowel warm als koud lekker om te eten. Ik heb het gisterenavond gemaakt en vanochtend als ontbijt gegeten. Om het extra lekker te maken heb ik wat rijstemelk met een banaan verwarmd en gepureerd. Deze saus heb ik eroverheen gegoten. De combinatie van het koude baksel met de warme saus was heerlijk. Soyayoghurt is er denk ik ook heel lekker bij.
Ik merk dat als ik dit gerechtje en die uit mijn vorige berichtje gegeten heb mijn zoetbehoefte voor de rest van de dag is bevredigd. Hierdoor heb ik niet de behoefte om naar minder gezonde alternatieven te grijpen. Dat is voor een zoutekauw als ik mooi meegenomen. Binnenkort is het echter even afgelopen met dit soort onbijtjes. Ik wil een tijdje zo veel mogelijk 'suikerloos' gaan eten. Ik heb last van candida in mijn lichaam en dan zijn suikers en teveel koolhydraten funest. Nu nog lekker even genieten...
27 augustus 2010
Verwenontbijtje
Via bewuste eenvoud kwam ik terecht op oh she glows. Daar vond ik dit overheerlijke ontbijtrecept.
Ik heb mijn eigen variant gemaakt. Deze is ondanks dat er geen zoetstof aan toegevoegd lekker zoet.
Ingrediënten:
fase 1 (bij voorkeur 's avonds voorbereiden):
ong. 4 flinke eetlepels havermoutvlokken
ong. 2 eetlepels zonnebloempitten
ong. 2 eetlepels pompoenpitten
1 eetlepel gepeld hennepzaad
1 flinke eetlepel carobepoeder (geeft lekkere chocoladesmaak)
1/2 theelepeltje kaneelpoeder
1/2 theelepeltje vanillepoeder
rijstmelk (van nature zoet, maakt toevoegen zoetstof overbodig)
fase 2:
kleine klodder zonnebloempittenpasta
2 bananen
Doe alle droge ingrediënten uit fase 1 in een kommetje en meng goed door elkaar. Giet hier vervolgens rijstmelk overheen. Het mengsel moet net bedekt zijn. Zet het hierna in de koelkast en laat het bij voorkeur een nacht weken.
In de ochtend het kommetje even voordat je wilt gaan ontbijten uit de koelkast zetten om wat op temperatuur te komen. Als het goed is is alle rijstmelk opgenomen. Het mengels even kort pureren in de blender of met de staafmixer. Het mag geen glad mengsel worden, de ingrediënten moeten herkenbaar en crunchy blijven. Roer door dit mengsel een eetlepel zonnenbloempittenpasta.
Pureer vervolgens in een aparte kom de twee bananen.
Pak tot slot een groot doorzichtig glas of schaaltje en schep hier om en om laagjes van het zadenmengel en de bananenpuree in. De bovenste laag kan eventueel nog bestrooid worden met een topping naar keuze, zoals fijn gemalen zaad, kokos etc.
En dan smullen maar...
Ik heb mijn eigen variant gemaakt. Deze is ondanks dat er geen zoetstof aan toegevoegd lekker zoet.
Ingrediënten:
fase 1 (bij voorkeur 's avonds voorbereiden):
ong. 4 flinke eetlepels havermoutvlokken
ong. 2 eetlepels zonnebloempitten
ong. 2 eetlepels pompoenpitten
1 eetlepel gepeld hennepzaad
1 flinke eetlepel carobepoeder (geeft lekkere chocoladesmaak)
1/2 theelepeltje kaneelpoeder
1/2 theelepeltje vanillepoeder
rijstmelk (van nature zoet, maakt toevoegen zoetstof overbodig)
fase 2:
kleine klodder zonnebloempittenpasta
2 bananen
Doe alle droge ingrediënten uit fase 1 in een kommetje en meng goed door elkaar. Giet hier vervolgens rijstmelk overheen. Het mengsel moet net bedekt zijn. Zet het hierna in de koelkast en laat het bij voorkeur een nacht weken.
In de ochtend het kommetje even voordat je wilt gaan ontbijten uit de koelkast zetten om wat op temperatuur te komen. Als het goed is is alle rijstmelk opgenomen. Het mengels even kort pureren in de blender of met de staafmixer. Het mag geen glad mengsel worden, de ingrediënten moeten herkenbaar en crunchy blijven. Roer door dit mengsel een eetlepel zonnenbloempittenpasta.
Pureer vervolgens in een aparte kom de twee bananen.
Pak tot slot een groot doorzichtig glas of schaaltje en schep hier om en om laagjes van het zadenmengel en de bananenpuree in. De bovenste laag kan eventueel nog bestrooid worden met een topping naar keuze, zoals fijn gemalen zaad, kokos etc.
En dan smullen maar...
Mijn moestuin(tje)
Een vriendin van mij is dit jaar verhuisd naar een benedenwoning met een enorme lap grond erbij en is daar enthousiast aan het moestuinieren geslagen. Geïnspireerd door haar verhalen kwam ik op het idee op het plaatsje achter mijn huis een mini-moestuintje te beginnen. Ik woon in een kleine eensgezinswoning vlakbij het centrum van de stad. Achter mijn huis heb ik een klein betegeld plekje van ongeveer 12 vierkante meter. Het is een heel beschut plekje waardoor het in de zomer ontzettend warm kan worden. Ik heb vanaf het einde van de voormiddag tot ongeveer een uur of zeven 's avonds zon. Niet helemaal de ideale omstandigheden voor het kweken van plantjes, maar toch het proberen waard.
Als eerste ben ik voorzichtig gestart met wat courgette-, tomaten- en sla plantjes, Oost-indische kers en een aardbeienplant. Daarna ben ik zelf spinazie en wat kruiden gaan zaaien. Met de spinazie ging het al snel mis. Ik was toch wat laat begonnen en spinazie houdt niet zo van warmte.
In de courgettes verschenen na enige tijd in hoog tempo bloemen. Alleen waren dit mannelijke bloemen en daar komen geen courgettes aan. Inmiddels heb ik er twee geoogst, wat niet zo veel is voor deze planten. Waarschijnlijk hebben ze toch wat te weinig ruimte in de pot. Desondanks gaf het toch een speciaal gevoel om zo'n mooie courgette zelf uit te tuin te kunnen halen.
Na alle potten in gebruik te hebben heb ik een vierkante metertuintje aangeschaft. Hier heb ik boontjes, brocolli, worteltjes, snijbiet en chinese kool in gezaaid. De jonge plantjes liepen wat vertraging op na aangevallen te zijn door rupsjes van het koolwitje (weet ik inmiddels). En ik maar blij zijn dat ik ineens allemaal vlinders in mijn tuintje had. Had even niet het verband gelegd tussen het kool van koolwitje en mijn koolplantjes. Na de koolwitjes ontdekten ook de mooie huisjesslakken het groene paradijsje waar zij 's nachts naar harte lust hun buikjes vol konden eten. Al met al schoot het dus niet zo op. Op wat tomaten, courgettes, sla en wat kruiden na heb ik nog niets kunnen oogsten.
Maar de zomer is nog niet voorbij en ik ga stug door. Aan de bonen zitten bloemetjes, dus de boontjes zijn in aantocht. Ook het loof van de worteltjes steekt al een behoorlijk eind boven de grond uit. Verder heb ik in een paar grote manden nog wat veldsla en postelein gezaaid. Met name de veldsla groeit rustig maar gestaag door, dus daar heb ik hoge verwachtingen van. Of de rest nog op tijd volgroeid is voor de winter aanbreekt weet ik niet, maar ik zal vast nog wel wat kunnen oogsten.
De laatste weken regent het behoorlijk en de nog kleine plantjes hebben hierdoor toch wat schade opgelopen. Volgend jaar laat ik de jonge zaailingen nog wat langer in potjes staan totdat ze wat sterker zijn om de diverse weerstomstandigheden te trotseren.
Al een aantal jaren heb ik bij al mijn kuidenplanten last van kleine vlekjes op de blaadjes. Deze worden veroorzaakt door hele kleine, witte vliegjes die knabbelen aan het bladoppervlak. Zij lijken met name af te komen op aromatische kruiden. Ik ben er tot op heden niet achter om welke vliegjes het gaat en wat er eventueel aan te doen is. Er blijft vaak nog genoeg blad over wat wel eetbaar is, maar ik zou toch graag weten hoe dit nu precies zit. Niet iedereen heeft er last van.
Al met al heb ik wel veel geleerd deze zomer, met name over wat ik in het vervolg beter anders kan doen. Ik besef ook dat ik eigenlijk heel ver afsta van de natuur en weinig weet over wat zich daar allemaal afspeelt. In ieder geval heb ik veel meer respect gekregen voor (biologische) tuinders. Als ik al kijk naar de obstakels die ik heb ondervonden in mijn kleine tuintje, hoe veel werk zullen zij dan wel niet hebben om ervoor te zorgen dat ik iedere week een goed gevulde groentetas op kan halen?
Verbeterpunten voor volgend jaar:
- vroeger beginnen met zaaien
- kwetsbare planten in potten en manden, sterkere planten in vierkante metertuin
- plank hoog aan de muur bevestigen om potten op te zetten
- slakken die ik tegenkom direct verzamelen en wegbrengen naar een ander plekje
- plantjes regelmatig controleren op eitjes van vlinders
- bij zware regenval plantjes even beschut weg zetten.
- alles voorzaaien in potjes i.p.v. direct in de volle grond
En dan hoop ik dat mijn oogst er volgend jaar wat meer uitziet zoals hieronder;-)
Als eerste ben ik voorzichtig gestart met wat courgette-, tomaten- en sla plantjes, Oost-indische kers en een aardbeienplant. Daarna ben ik zelf spinazie en wat kruiden gaan zaaien. Met de spinazie ging het al snel mis. Ik was toch wat laat begonnen en spinazie houdt niet zo van warmte.
De laatste weken regent het behoorlijk en de nog kleine plantjes hebben hierdoor toch wat schade opgelopen. Volgend jaar laat ik de jonge zaailingen nog wat langer in potjes staan totdat ze wat sterker zijn om de diverse weerstomstandigheden te trotseren.
Al met al heb ik wel veel geleerd deze zomer, met name over wat ik in het vervolg beter anders kan doen. Ik besef ook dat ik eigenlijk heel ver afsta van de natuur en weinig weet over wat zich daar allemaal afspeelt. In ieder geval heb ik veel meer respect gekregen voor (biologische) tuinders. Als ik al kijk naar de obstakels die ik heb ondervonden in mijn kleine tuintje, hoe veel werk zullen zij dan wel niet hebben om ervoor te zorgen dat ik iedere week een goed gevulde groentetas op kan halen?
Verbeterpunten voor volgend jaar:
- vroeger beginnen met zaaien
- kwetsbare planten in potten en manden, sterkere planten in vierkante metertuin
- plank hoog aan de muur bevestigen om potten op te zetten
- slakken die ik tegenkom direct verzamelen en wegbrengen naar een ander plekje
- plantjes regelmatig controleren op eitjes van vlinders
- bij zware regenval plantjes even beschut weg zetten.
- alles voorzaaien in potjes i.p.v. direct in de volle grond
En dan hoop ik dat mijn oogst er volgend jaar wat meer uitziet zoals hieronder;-)
26 augustus 2010
Biologisch boodschappen doen duurder?
Het argument dat mensen vaak gebruiken om geen biologische produkten te kopen is dat ze te duur zijn. Is biologisch boodschappen doen inderdaad duurder? Volgens mij kun je deze vraag zowel met ja als met nee beantwoorden.
In de rij bij de kassa in de supermarkt vind ik het altijd leuk om te kijken wat mensen in hun wagentje hebben liggen. Naast wat groente en fruit ligt het wagentje verder vaak vol met vlees, kaas, frisdrank, diverse kant-en-klaar en/of voorverpakte produkten, snoep, koekjes, chips, lekkere toetjes etc.
Stel dat je al deze produkten in de bio winkel zou gaan halen. Voor veel mensen zou dit financiëel inderdaad niet haalbaar zijn.
Als je bij je boodschappen uit zou gaan van wat je lichaam echt aan voeding nodig heeft wordt het al een ander verhaal. Naast dat een heleboel hiervoor beschreven produkten niet gezond zijn, behoren ze ook niet tot de noodzakelijke boodschappen. Ook zijn de hoeveelheden vaak veel groter dan noodzakelijk is. Neem nu vlees. Vanwege de relatief lage prijs van vlees uit de bio-industrie kunnen mensen het zich veroorloven hier meer van te eten dan nodig is. Door gemaksvoeding en snacks te schrappen en de grootte van de porties aan te passen wordt biologisch boodschappen doen al een stuk haalbaarder.
Ik doe al ongeveer veertien jaar mijn boodschappen grotendeels in de bio winkel. Ook in de supermarkt koop ik zoveel mogelijk de biologische varianten. Niets menselijks is mij echter vreemd en ook ik heb dus periodes dat ik te veel snoep en niet gezond genoeg eet. En dan ook wel eens van mijn principes afwijk. Door steeds beter thuis te raken in de vegetarische en veganistische keuken en bevredigendere varianten te ontdekken hoop ik deze ongewenste 'uitstapjes' steeds meer achter me te kunnen laten.
Zelf besefte ik laatst dat ik ook meer geld uitgeef aan boodschappen dan ik eigenlijk zou willen. Ik ben eens nagegaan waar dit precies aan ligt en hoe ik het bedrag naar beneden kan krijgen. Wat ik me bedacht is dat er ook bij de bio winkel wat koopgedrag betreft een aantal valkuilen zijn waar je makkelijk in stapt als je niet oplet.
Toen ik vele jaren terug mijn boodschappen ging doen bij in mijn geval de Natuurwinkel, was dit nog een sobere winkel met gezonde produkten en een geiten wollen sokken imago. Gezondheid en milieu waren volgens mij in die tijd ook de belangrijkste verkoopargumenten. Daar is inmiddels veel verandering in gekomen.
Na een verhuizing en diverse verbouwingen is deze eens sobere winkel verandert in een mooie, modern ogende mini-supermarkt. Het assortiment is fors uitgebreid en bevat inmiddels ook vele kant-en-klaar produkten en snacks zoals voorverpakte sla, pizza's, smoothies, vele soorten chips etc. Fruit en groente zijn gedeeltelijk afkomstig uit verre landen en niet enkel seizoensgebonden verkrijgbaar.
De zogenaamde vaak prijzige superfoods schieten ook als paddestoelen uit de grond en zijn goed vertegenwoordigd. Gedroogde goji bessen, acai bessensap, hennepzaad, speciale oliën, een hele lijst als je ze allemaal zou inventariseren. Regelmatig verschijnt er weer iets nieuws op dit gebied.
Maar wat me met name opvalt is dat fabrikanten van biologische produkten niet enkel meer gezondheid en milieu als verkoopargument gebruiken, maar net als in andere sectoren al lang gebruikelijk is steeds meer de nadruk leggen op het oproepen van bepaalde gevoelens bij de consument. Door mooie verpakkingen, prachtig promotiemateriaal en uitgebreide achtergrondinformatie.
Ik ben bijvoorbeeld dol op kruidenthee. Regelmatig wordt er weer een nieuwe variant aan het assortiment toegevoegd. Laatst was er een nieuwe thee in de aanbieding, twee varianten van het merk Pukka. Prachtige roze met witte doosjes met de namen Harmonise en Love. Alleen al het kijken naar deze mooie doosjes met prachtige namen riep vredige gevoelens en beelden bij me op. Ik heb mij dan ook laten verleiden tot de aanschaf van deze overigens heerlijke thee. Nodig was deze aankoop echter niet, het was gewoon een impulsaankoop. Wel werd het eindbedrag bij de kassa daardoor vijf euro hoger. En dit gebeurt me natuurlijk wel eens vaker. Ik koop niet het produkt, ik koop de hoop op een bepaald gevoel of resultaat, kortom ik koop een illusie.
Wat de superfoods betreft. Al die besjes vol met anti-oxidanten die ons beloven dat we er bij dagelijkse inname wel honderd mee kunnen worden, ik heb er zo mijn bedenkingen bij. Als er zoveel moeite voor gedaan moet worden om ze te plukken en ze ook nog van heel ver moeten komen denk ik niet dat ze voor ons bedoeld zijn. Er zullen ongetwijfeld goede stoffen in zitten, maar of het mede gezien de hoge prijzen die ervoor gevraagd worden echt iets toevoegt? Ik weet het niet. Je regelmatig door deze belofte laten verleiden maakt biologisch boodschappen doen ook fors duurder.
Zelf gebruik ik inmiddels met mate en heel selectief wat van deze produkten. Mijn favoriet is gepeld hennepzaad. Voor mij voegt het eten ervan echt iets toe en daarom heb ik het er zo nu en dan voor over hier wat meer aan uit te geven.
Is biologisch boodschappen doen per definitie duurder dan 'gewoon' boodschappen doen? Niet noodzakelijkerwijs denk ik mits je op bovenstaande punten let. Dit vraagt wel veel discipline. In de praktijk zul je daarom altijd wel wat duurder uit zijn, maar om het als argument te gebruiken om helemaal niets biologisch te kopen is volgens mij niet terecht.
In de rij bij de kassa in de supermarkt vind ik het altijd leuk om te kijken wat mensen in hun wagentje hebben liggen. Naast wat groente en fruit ligt het wagentje verder vaak vol met vlees, kaas, frisdrank, diverse kant-en-klaar en/of voorverpakte produkten, snoep, koekjes, chips, lekkere toetjes etc.
Stel dat je al deze produkten in de bio winkel zou gaan halen. Voor veel mensen zou dit financiëel inderdaad niet haalbaar zijn.
Als je bij je boodschappen uit zou gaan van wat je lichaam echt aan voeding nodig heeft wordt het al een ander verhaal. Naast dat een heleboel hiervoor beschreven produkten niet gezond zijn, behoren ze ook niet tot de noodzakelijke boodschappen. Ook zijn de hoeveelheden vaak veel groter dan noodzakelijk is. Neem nu vlees. Vanwege de relatief lage prijs van vlees uit de bio-industrie kunnen mensen het zich veroorloven hier meer van te eten dan nodig is. Door gemaksvoeding en snacks te schrappen en de grootte van de porties aan te passen wordt biologisch boodschappen doen al een stuk haalbaarder.
Ik doe al ongeveer veertien jaar mijn boodschappen grotendeels in de bio winkel. Ook in de supermarkt koop ik zoveel mogelijk de biologische varianten. Niets menselijks is mij echter vreemd en ook ik heb dus periodes dat ik te veel snoep en niet gezond genoeg eet. En dan ook wel eens van mijn principes afwijk. Door steeds beter thuis te raken in de vegetarische en veganistische keuken en bevredigendere varianten te ontdekken hoop ik deze ongewenste 'uitstapjes' steeds meer achter me te kunnen laten.
Zelf besefte ik laatst dat ik ook meer geld uitgeef aan boodschappen dan ik eigenlijk zou willen. Ik ben eens nagegaan waar dit precies aan ligt en hoe ik het bedrag naar beneden kan krijgen. Wat ik me bedacht is dat er ook bij de bio winkel wat koopgedrag betreft een aantal valkuilen zijn waar je makkelijk in stapt als je niet oplet.
Toen ik vele jaren terug mijn boodschappen ging doen bij in mijn geval de Natuurwinkel, was dit nog een sobere winkel met gezonde produkten en een geiten wollen sokken imago. Gezondheid en milieu waren volgens mij in die tijd ook de belangrijkste verkoopargumenten. Daar is inmiddels veel verandering in gekomen.
Na een verhuizing en diverse verbouwingen is deze eens sobere winkel verandert in een mooie, modern ogende mini-supermarkt. Het assortiment is fors uitgebreid en bevat inmiddels ook vele kant-en-klaar produkten en snacks zoals voorverpakte sla, pizza's, smoothies, vele soorten chips etc. Fruit en groente zijn gedeeltelijk afkomstig uit verre landen en niet enkel seizoensgebonden verkrijgbaar.
De zogenaamde vaak prijzige superfoods schieten ook als paddestoelen uit de grond en zijn goed vertegenwoordigd. Gedroogde goji bessen, acai bessensap, hennepzaad, speciale oliën, een hele lijst als je ze allemaal zou inventariseren. Regelmatig verschijnt er weer iets nieuws op dit gebied.
Maar wat me met name opvalt is dat fabrikanten van biologische produkten niet enkel meer gezondheid en milieu als verkoopargument gebruiken, maar net als in andere sectoren al lang gebruikelijk is steeds meer de nadruk leggen op het oproepen van bepaalde gevoelens bij de consument. Door mooie verpakkingen, prachtig promotiemateriaal en uitgebreide achtergrondinformatie.
Ik ben bijvoorbeeld dol op kruidenthee. Regelmatig wordt er weer een nieuwe variant aan het assortiment toegevoegd. Laatst was er een nieuwe thee in de aanbieding, twee varianten van het merk Pukka. Prachtige roze met witte doosjes met de namen Harmonise en Love. Alleen al het kijken naar deze mooie doosjes met prachtige namen riep vredige gevoelens en beelden bij me op. Ik heb mij dan ook laten verleiden tot de aanschaf van deze overigens heerlijke thee. Nodig was deze aankoop echter niet, het was gewoon een impulsaankoop. Wel werd het eindbedrag bij de kassa daardoor vijf euro hoger. En dit gebeurt me natuurlijk wel eens vaker. Ik koop niet het produkt, ik koop de hoop op een bepaald gevoel of resultaat, kortom ik koop een illusie.
Wat de superfoods betreft. Al die besjes vol met anti-oxidanten die ons beloven dat we er bij dagelijkse inname wel honderd mee kunnen worden, ik heb er zo mijn bedenkingen bij. Als er zoveel moeite voor gedaan moet worden om ze te plukken en ze ook nog van heel ver moeten komen denk ik niet dat ze voor ons bedoeld zijn. Er zullen ongetwijfeld goede stoffen in zitten, maar of het mede gezien de hoge prijzen die ervoor gevraagd worden echt iets toevoegt? Ik weet het niet. Je regelmatig door deze belofte laten verleiden maakt biologisch boodschappen doen ook fors duurder.
Zelf gebruik ik inmiddels met mate en heel selectief wat van deze produkten. Mijn favoriet is gepeld hennepzaad. Voor mij voegt het eten ervan echt iets toe en daarom heb ik het er zo nu en dan voor over hier wat meer aan uit te geven.
Is biologisch boodschappen doen per definitie duurder dan 'gewoon' boodschappen doen? Niet noodzakelijkerwijs denk ik mits je op bovenstaande punten let. Dit vraagt wel veel discipline. In de praktijk zul je daarom altijd wel wat duurder uit zijn, maar om het als argument te gebruiken om helemaal niets biologisch te kopen is volgens mij niet terecht.
25 augustus 2010
Kaartje voor vandaag...
Deze tekst stond op het kaartje dat ik vandaag trok op www.dromendezeven.nl/inzichtkaarten:
Als je kijkt met de ogen van liefde, kun je God ontdekken in alles
Mooi!
Zelf heb ik geen traditioneel godsbeeld. Ik geloof zeker dat er meer is dan enkel wat wij hier op aarde ervaren. Hoe dat 'meer' er precies uit ziet weet ik niet, daar kan ik enkel vermoedens over hebben en naar gissen. Wat ik zelf vaak ervaar is dat als iets me bezighoudt, als ik ergens mee worstel of even een bevestiging nodig heb over hoe nu verder er vaak een 'teken' komt. Dat kan bijvoorbeeld zijn in de zin van een bepaalde uitspraak die ik hoor, een tekst of boek waar ik juist dan tegenaan loop of een bepaalde mogelijkheid die zich voordoet . Het lijkt wel of ik steeds weer nieuwe richtingwijzers krijg toegeworpen. En daarmee ook nieuwe kansen. Het is aan mij om er iets mee te doen.
Hoewel ik mij ook heus wel eens afgevraagd heb of ik het me niet verbeeld en het gewoon toeval is, is het mijn ervaring dat dat niet zo is. Na het niet volgen van een aantal wegwijzers heb ik vaak gedacht, 'nu zal het wel een keer ophouden'. Zo is het echter niet, het leven blijft doorgaan en steeds ontstaan er weer nieuwe kansen. Ik hoef ze niet te verdienen. Het is net een trein die met een bepaalde regelmaat langs rijdt waarbij ik bepaal wanneer ik erop spring. Het universum is erg geduldig. Deze kracht, de hulp die volgens mij altijd beschikbaar is, de levensenergie, hoe je het ook wilt noemen, ik wil er graag bewuster verbinding mee proberen te maken en inherent daaraan ook het contact met mezelf terugvinden.
Ik wilde eigenlijk over hele andere zaken schrijven (wat meer down to earth;-), maar ongepland is het dit stukje geworden. Toch goed om mezelf hier weer even aan te herinneren. Er zijn echter nog meer onderwerpen waar ik wat over kwijt wil. Na een wat aarzelende start beginnen de onderwerpen waar ik graag over zou willen schrijven volop op te borrelen. Dat is ook mijn natuur, graag willen uitwisselen over wat me bezighoudt.
Op de planning staan nog mijn eerste veganistische quiche en overige culinaire ontdekkingen. En een dilemma dat ik heb m.b.t. de slakjes die mijn mini-moestuin kaal vreten. Moestuinieren en alle levende wezentjes willen sparen stroken niet altijd met elkaar heb ik gemerkt. Maar daarover later meer.
Als je kijkt met de ogen van liefde, kun je God ontdekken in alles
Mooi!
Zelf heb ik geen traditioneel godsbeeld. Ik geloof zeker dat er meer is dan enkel wat wij hier op aarde ervaren. Hoe dat 'meer' er precies uit ziet weet ik niet, daar kan ik enkel vermoedens over hebben en naar gissen. Wat ik zelf vaak ervaar is dat als iets me bezighoudt, als ik ergens mee worstel of even een bevestiging nodig heb over hoe nu verder er vaak een 'teken' komt. Dat kan bijvoorbeeld zijn in de zin van een bepaalde uitspraak die ik hoor, een tekst of boek waar ik juist dan tegenaan loop of een bepaalde mogelijkheid die zich voordoet . Het lijkt wel of ik steeds weer nieuwe richtingwijzers krijg toegeworpen. En daarmee ook nieuwe kansen. Het is aan mij om er iets mee te doen.
Hoewel ik mij ook heus wel eens afgevraagd heb of ik het me niet verbeeld en het gewoon toeval is, is het mijn ervaring dat dat niet zo is. Na het niet volgen van een aantal wegwijzers heb ik vaak gedacht, 'nu zal het wel een keer ophouden'. Zo is het echter niet, het leven blijft doorgaan en steeds ontstaan er weer nieuwe kansen. Ik hoef ze niet te verdienen. Het is net een trein die met een bepaalde regelmaat langs rijdt waarbij ik bepaal wanneer ik erop spring. Het universum is erg geduldig. Deze kracht, de hulp die volgens mij altijd beschikbaar is, de levensenergie, hoe je het ook wilt noemen, ik wil er graag bewuster verbinding mee proberen te maken en inherent daaraan ook het contact met mezelf terugvinden.
Ik wilde eigenlijk over hele andere zaken schrijven (wat meer down to earth;-), maar ongepland is het dit stukje geworden. Toch goed om mezelf hier weer even aan te herinneren. Er zijn echter nog meer onderwerpen waar ik wat over kwijt wil. Na een wat aarzelende start beginnen de onderwerpen waar ik graag over zou willen schrijven volop op te borrelen. Dat is ook mijn natuur, graag willen uitwisselen over wat me bezighoudt.
Op de planning staan nog mijn eerste veganistische quiche en overige culinaire ontdekkingen. En een dilemma dat ik heb m.b.t. de slakjes die mijn mini-moestuin kaal vreten. Moestuinieren en alle levende wezentjes willen sparen stroken niet altijd met elkaar heb ik gemerkt. Maar daarover later meer.
19 augustus 2010
Oprecht leven
Mijn voornemen elke dag even te bloggen heb ik niet gehaald. Ik voelde me niet goed en dan merk ik dat ik in zo'n geval op internet hetzelfde patroon toepas als in het dagelijks leven. Mezelf terugtrekken en even geen contact willen. Een patroon wat uiteraard enkel averechts werkt, maar oh zo hardnekkig is. Ik mag er enkel zijn als het goed met me gaat. Ik vind de combinatie 'niet goed voelen' en contact een hele lastige. Vind het moeilijk om bij een ander mijn masker af te zetten en de ruimte voor mezelf in te nemen om het niet goed te laten gaan. Probeer teveel aan wat ik denk dat de verwachtingen van de ander zijn te voldoen. Ben bang dat het contact geen stand houdt als ik niet vrolijk, stralend en positief ben. Dat ik niets toevoeg voor de ander. En het voelt heel kwetsbaar. Nee, voor niet goed voelen is in het contact geen ruimte en dat voelt onoprecht. De ander krijgt mij niet echt te zien, dus wat is dan de waarde van het contact?
Het is een vraag die we vaak automatisch aan elkaar stellen: 'hoe gaat het?' Vaak geven we ook automatisch als antwoord: 'oh, goed hoor, en met jou?' Hoe vaak zijn we op dit moment echt eerlijk? Eerlijkheid is iets wat voor mij heel belangrijk is, een van de voorwaarden om te voelen dat ik echt contact heb met iemand. Toch vind ik het heel moeilijk om ook echt eerlijk te zijn. Ook hier in mijn blog voel ik weerstand als ik schrijf dat het even niet zo goed gaat de laatste dagen. Toch is het een van mijn uitdagingen eerlijker te zijn, zowel naar mezelf toe als naar de ander. Ruimte voor mezelf in durven nemen, confrontaties aan durven gaan, doen zoals het voor mij goed voelt. Dat geeft vrijheid.
Bij de bieb zag ik het boek Crazy Sexy van Kris Carr. Ik heb haar eens op tv gezien, een jonge vrouw met uitgezaaide kanker die besloot zelf de regie over haar helingsproces te voeren. Ik heb overigens geen kanker, maar ben altijd benieuwd naar hoe mensen zich helen in de brede zin van het woord. Met helen bedoel ik dan ook niet enkel fysieke genezing. Ook zonder fysieke genezing kan er heling plaats vinden. Op de achterflap van het boek staat de volgende zin: '....en het leert bovendien dat ware heling is gelegen in oprecht leven'. Die zin spreekt me heel erg aan. Het is ook waar ik zelf naar verlang en streef. Iets wat ik te lang genegeerd heb, maar door dit te schrijven weer terug probeer te vinden.
Het is een vraag die we vaak automatisch aan elkaar stellen: 'hoe gaat het?' Vaak geven we ook automatisch als antwoord: 'oh, goed hoor, en met jou?' Hoe vaak zijn we op dit moment echt eerlijk? Eerlijkheid is iets wat voor mij heel belangrijk is, een van de voorwaarden om te voelen dat ik echt contact heb met iemand. Toch vind ik het heel moeilijk om ook echt eerlijk te zijn. Ook hier in mijn blog voel ik weerstand als ik schrijf dat het even niet zo goed gaat de laatste dagen. Toch is het een van mijn uitdagingen eerlijker te zijn, zowel naar mezelf toe als naar de ander. Ruimte voor mezelf in durven nemen, confrontaties aan durven gaan, doen zoals het voor mij goed voelt. Dat geeft vrijheid.
Bij de bieb zag ik het boek Crazy Sexy van Kris Carr. Ik heb haar eens op tv gezien, een jonge vrouw met uitgezaaide kanker die besloot zelf de regie over haar helingsproces te voeren. Ik heb overigens geen kanker, maar ben altijd benieuwd naar hoe mensen zich helen in de brede zin van het woord. Met helen bedoel ik dan ook niet enkel fysieke genezing. Ook zonder fysieke genezing kan er heling plaats vinden. Op de achterflap van het boek staat de volgende zin: '....en het leert bovendien dat ware heling is gelegen in oprecht leven'. Die zin spreekt me heel erg aan. Het is ook waar ik zelf naar verlang en streef. Iets wat ik te lang genegeerd heb, maar door dit te schrijven weer terug probeer te vinden.
16 augustus 2010
Vroeg uit de veren
Vroeg uit de veren na een onrustige nacht. Vaak blijf ik dan juist langer liggen, omdat ik me dan nog zo moe voel. Dat gaat dan weer ten koste van mijn dag. Enthousiast om met mijn nieuwe blog als stok achter de deur al mijn voornemens in de praktijk te gaan brengen ben ik daarom ondanks de moeheid toch vroeg opgestaan.
Het lijkt mij een goed idee om elke ochtend hier te schrijven over waar ik me die dag op wil richten. Dan kan ik aan het eind van de dag nog even evalueren wat hier precies van terecht gekomen is.
Wat mijn voornemens betreft, dat zijn er nogal wat. Sinds twee jaar kwakkel ik erg met mijn gezondheid. Eigenlijk is het al veel langer daarvoor begonnen, maar toen bleef het een beetje bij vage klachten. Mijn afweersysteem werkt niet goed en ik heb veel last van steeds terugkerende virusinfecties. Ze hebben al de nodige schade aangericht. Ik weet al langer dat wil ik dit proces stoppen een en ander drastisch aangepakt dient te worden. Ik heb dit al te lang uitgesteld, omdat ik bleef hangen in een cirkel van spijt en schuldgevoelens. De realiteit niet volledig kunnen omarmen, eraan proberen te ontvluchten. Ik weet dat dit me niet verder brengt. De laatste tijd begin ik te beseffen dat de basis van veranderen ligt bij wat aardiger tegen mezelf proberen te zijn. Wat meer compassie voor mezelf te hebben i.p.v. mezelf continue te veroordelen en af te wijzen. Een milde, accepterende houding schept ruimte, ik mag er zijn met al mijn fouten. Deze nieuwe houding aannemen kost inspanning, binnen de kortste keren verval ik weer in het veroordelen heb ik gemerkt.
Ik trok zonet een kaartje op www.dromendezeven.nl/inzichtkaarten, iets wat ik elke dag even doe. Het trekken van een kaartje is gebaseerd op het principe dat toeval niet bestaat en je dus de boodschap krijgt die op dat moment voor jou van belang is.
Dit stond er deze ochtend op mijn kaartje:
Je bent niet geliefd om wat je doet. Je bent geliefd om wie je bent!
Een mooie boodschap om me vandaag door te laten leiden toch!
Wat meer concreet staan vandaag de volgende activiteiten op het programma:
gezond eten,
de was doen en
de bovenverdieping opruimen
Nu eerst even wassen en aankleden en genieten van een lekkere smoothie van mango, banaan en blauwe bessen en dan aan de slag...
Het lijkt mij een goed idee om elke ochtend hier te schrijven over waar ik me die dag op wil richten. Dan kan ik aan het eind van de dag nog even evalueren wat hier precies van terecht gekomen is.
Wat mijn voornemens betreft, dat zijn er nogal wat. Sinds twee jaar kwakkel ik erg met mijn gezondheid. Eigenlijk is het al veel langer daarvoor begonnen, maar toen bleef het een beetje bij vage klachten. Mijn afweersysteem werkt niet goed en ik heb veel last van steeds terugkerende virusinfecties. Ze hebben al de nodige schade aangericht. Ik weet al langer dat wil ik dit proces stoppen een en ander drastisch aangepakt dient te worden. Ik heb dit al te lang uitgesteld, omdat ik bleef hangen in een cirkel van spijt en schuldgevoelens. De realiteit niet volledig kunnen omarmen, eraan proberen te ontvluchten. Ik weet dat dit me niet verder brengt. De laatste tijd begin ik te beseffen dat de basis van veranderen ligt bij wat aardiger tegen mezelf proberen te zijn. Wat meer compassie voor mezelf te hebben i.p.v. mezelf continue te veroordelen en af te wijzen. Een milde, accepterende houding schept ruimte, ik mag er zijn met al mijn fouten. Deze nieuwe houding aannemen kost inspanning, binnen de kortste keren verval ik weer in het veroordelen heb ik gemerkt.
Ik trok zonet een kaartje op www.dromendezeven.nl/inzichtkaarten, iets wat ik elke dag even doe. Het trekken van een kaartje is gebaseerd op het principe dat toeval niet bestaat en je dus de boodschap krijgt die op dat moment voor jou van belang is.
Dit stond er deze ochtend op mijn kaartje:
Je bent niet geliefd om wat je doet. Je bent geliefd om wie je bent!
Een mooie boodschap om me vandaag door te laten leiden toch!
Wat meer concreet staan vandaag de volgende activiteiten op het programma:
gezond eten,
de was doen en
de bovenverdieping opruimen
Nu eerst even wassen en aankleden en genieten van een lekkere smoothie van mango, banaan en blauwe bessen en dan aan de slag...
15 augustus 2010
Eenvoudig
Ondanks mijn 36 lentes jong ben ik toch niet zo thuis in het digitale wereldje. Vind het dus al heel wat dat ik hier zowaar een blog tevoorschijn getoverd heb. Misschien doe ik nog nieuwe ontdekkingen, maar voorlopig zal mijn blog er vrij eenvoudig uit blijven zien en het vooral gaan over de inhoud. Dit past ook wel bij mijn pogingen al wat overbodig is in mijn leven los te laten. Ik zal dit blog vooral gebruiken als dagboek om mijn eigen ontwikkelingen in bij te houden. Ik hoop dat het me meer overzicht en structuur zal geven in mijn zoektocht naar wie ik wil zijn in dit leven en hoe ik dit uit wil dragen in mijn dagelijkse handelingen.
Wordt vervolgd...
Wordt vervolgd...
Abonneren op:
Posts (Atom)