29 augustus 2010

Energie besparen

Ik kreeg deze week de afrekening van de energiemaatschappij. Ondanks dat mijn verbruik lager was dan vorig jaar moest ik toch weer een fors bedrag bijbetalen. Ik moet de rekeningen van dit en vorig jaar eens goed naast elkaar leggen om te achterhalen wat hier nu precies de oorzaak van is.
De laatste dagen begint het al weer behoorlijk fris te worden, ook in huis. Mijn huisje is niet zo goed geïsoleerd en het voelt binnen al heel snel kil aan. Toch wil ik de verwarming nu nog niet aan zetten. Ik wil mijn energierekening graag verder naar beneden krijgen. Het moet echter wel een beetje leefbaar blijven. De afgelopen dagen ben ik wat aan het kokkerellen geweest en heb daarbij de oven een paar keer gebruikt. De oven geeft voldoende warmte af om het in huis weer wat behaaglijker te hebben. Dit heeft me op het idee gebracht om de komende tijd meer gerechten in de oven te bereiden of te laten nagaren in plaats van op het gasfornuis. Dan heb ik en een lekkere maaltijd en een warm huis. Ben benieuwd of het gaat werken...

Warme variatie op verwenontbijtje

Wederom gëïnspireerd door Angela van Oh she glows heb ik van de ingrediënten van het verwenontbijtje uit mijn vorige berichtje met wat kleine toevoegingen een lekker gerechtje uit de oven gemaakt. Ik had nog een restje bramen over en ook die heb ik erin verwerkt.

In een schaal heb ik eerst havervlokken, hennepzaad, pompoenpitten, wat havermeel, een snufje zout, schijfjes banaan, succanat, bramen, kaneel-, vanille, en carobepoeder door elkaar gemengd. In een apart schaaltje heb ik wat gesmolten (plantaardige) boter, kokosolie kan ook, wat agavesiroop en een beetje citroensap door elkaar geroerd en dit vloeibare mengsel toegevoegd aan de droge ingrediënten. Ik heb het even goed door elkaar geroerd en het mengel in een ingevette ovenschaal gedaan. Dit heb ik vervolgens in de oven op 180 graden laten bakken tot het geheel een mooi bruin kleurtje had. Om aanbranden te voorkomen heb ik op het einde nog even een velletje bakpapier over de schaal heen gelegd.

Het is zowel warm als koud lekker om te eten. Ik heb het gisterenavond gemaakt en vanochtend als ontbijt gegeten. Om het extra lekker te maken heb ik wat rijstemelk met een banaan verwarmd en gepureerd. Deze saus heb ik eroverheen gegoten. De combinatie van het koude baksel met de warme saus was heerlijk. Soyayoghurt is er denk ik ook heel lekker bij.

Ik merk dat als ik dit gerechtje en die uit mijn vorige berichtje gegeten heb mijn zoetbehoefte voor de rest van de dag is bevredigd. Hierdoor heb ik niet de behoefte om naar minder gezonde alternatieven te grijpen. Dat is voor een zoutekauw als ik mooi meegenomen. Binnenkort is het echter even afgelopen met dit soort onbijtjes. Ik wil een tijdje zo veel mogelijk 'suikerloos' gaan eten. Ik heb last van candida in mijn lichaam en dan zijn suikers en teveel koolhydraten funest. Nu nog lekker even genieten...

27 augustus 2010

Verwenontbijtje

Via bewuste eenvoud kwam ik terecht op oh she glows. Daar vond ik dit overheerlijke ontbijtrecept.
Ik heb mijn eigen variant gemaakt. Deze is ondanks dat er geen zoetstof aan toegevoegd lekker zoet.

Ingrediënten:

fase 1 (bij voorkeur 's avonds voorbereiden):
ong. 4 flinke eetlepels havermoutvlokken
ong. 2 eetlepels zonnebloempitten
ong. 2 eetlepels pompoenpitten
1 eetlepel gepeld hennepzaad
1 flinke eetlepel carobepoeder (geeft lekkere chocoladesmaak)
1/2 theelepeltje kaneelpoeder
1/2 theelepeltje vanillepoeder
rijstmelk (van nature zoet, maakt toevoegen zoetstof overbodig)

fase 2:
kleine klodder zonnebloempittenpasta
2 bananen

Doe alle droge ingrediënten uit fase 1 in een kommetje en meng goed door elkaar. Giet hier vervolgens rijstmelk overheen. Het mengsel moet net bedekt zijn. Zet het hierna in de koelkast en laat het bij voorkeur een nacht weken.
In de ochtend het kommetje even voordat je wilt gaan ontbijten uit de koelkast zetten om wat op temperatuur te komen. Als het goed is is alle rijstmelk opgenomen. Het mengels even kort pureren in de blender of met de staafmixer. Het mag geen glad mengsel worden, de ingrediënten moeten herkenbaar en crunchy blijven. Roer door dit mengsel een eetlepel zonnenbloempittenpasta.
Pureer vervolgens in een aparte kom de twee bananen.
Pak tot slot een groot doorzichtig glas of schaaltje en schep hier om en om laagjes van het zadenmengel en de bananenpuree in. De bovenste laag kan eventueel nog bestrooid worden met een topping naar keuze, zoals fijn gemalen zaad, kokos etc.
En dan smullen maar...

Mijn moestuin(tje)

Een vriendin van mij is dit jaar verhuisd naar een benedenwoning met een enorme lap grond erbij en is daar enthousiast aan het moestuinieren geslagen. Geïnspireerd door haar verhalen kwam ik op het idee op het plaatsje achter mijn huis een mini-moestuintje te beginnen. Ik woon in een kleine eensgezinswoning vlakbij het centrum van de stad. Achter mijn huis heb ik een klein betegeld plekje van ongeveer 12 vierkante meter. Het is een heel beschut plekje waardoor het in de zomer ontzettend warm kan worden. Ik heb vanaf het einde van de voormiddag tot ongeveer een uur of zeven 's avonds zon. Niet helemaal de ideale omstandigheden voor het kweken van plantjes, maar toch het proberen waard.

Als eerste ben ik voorzichtig gestart met wat courgette-, tomaten- en sla plantjes, Oost-indische kers en een aardbeienplant. Daarna ben ik zelf spinazie en wat kruiden gaan zaaien. Met de spinazie ging het al snel mis. Ik was toch wat laat begonnen en spinazie houdt niet zo van warmte.
In de courgettes verschenen na enige tijd in hoog tempo bloemen. Alleen waren dit mannelijke bloemen en daar komen geen courgettes aan. Inmiddels heb ik er twee geoogst, wat niet zo veel is voor deze planten. Waarschijnlijk hebben ze toch wat te weinig ruimte in de pot. Desondanks gaf het toch een speciaal gevoel om zo'n mooie courgette zelf uit te tuin te kunnen halen.

Na alle potten in gebruik te hebben heb ik een vierkante metertuintje aangeschaft. Hier heb ik boontjes, brocolli, worteltjes, snijbiet en chinese kool in gezaaid. De jonge plantjes liepen wat vertraging op na aangevallen te zijn door rupsjes van het koolwitje (weet ik inmiddels). En ik maar blij zijn dat ik ineens allemaal vlinders in mijn tuintje had. Had even niet het verband gelegd tussen het kool van koolwitje en mijn koolplantjes. Na de koolwitjes ontdekten ook de mooie huisjesslakken het groene paradijsje waar zij 's nachts naar harte lust hun buikjes vol konden eten. Al met al schoot het dus niet zo op. Op wat tomaten, courgettes, sla en wat kruiden na heb ik nog niets kunnen oogsten.

Maar de zomer is nog niet voorbij en ik ga stug door. Aan de bonen zitten bloemetjes, dus de boontjes zijn in aantocht. Ook het loof van de worteltjes steekt al een behoorlijk eind boven de grond uit. Verder heb ik in een paar grote manden nog wat veldsla en postelein gezaaid. Met name de veldsla groeit rustig maar gestaag door, dus daar heb ik hoge verwachtingen van. Of de rest nog op tijd volgroeid is voor de winter aanbreekt weet ik niet, maar ik zal vast nog wel wat kunnen oogsten.

De laatste weken regent het behoorlijk en de nog kleine plantjes hebben hierdoor toch wat schade opgelopen. Volgend jaar laat ik de jonge zaailingen nog wat langer in potjes staan totdat ze wat sterker zijn om de diverse weerstomstandigheden te trotseren.

Al een aantal jaren heb ik bij al mijn kuidenplanten last van kleine vlekjes op de blaadjes. Deze worden veroorzaakt door hele kleine, witte vliegjes die knabbelen aan het bladoppervlak. Zij lijken met name af te komen op aromatische kruiden. Ik ben er tot op heden niet achter om welke vliegjes het gaat en wat er eventueel aan te doen is. Er blijft vaak nog genoeg blad over wat wel eetbaar is, maar ik zou toch graag weten hoe dit nu precies zit. Niet iedereen heeft er last van.

Al met al heb ik wel veel geleerd deze zomer, met name over wat ik in het vervolg beter anders kan doen. Ik besef ook dat ik eigenlijk heel ver afsta van de natuur en weinig weet over wat zich daar allemaal afspeelt. In ieder geval heb ik veel meer respect gekregen voor (biologische) tuinders. Als ik al kijk naar de obstakels die ik heb ondervonden in mijn kleine tuintje, hoe veel werk zullen zij dan wel niet hebben om ervoor te zorgen dat ik iedere week een goed gevulde groentetas op kan halen?

Verbeterpunten voor volgend jaar:
- vroeger beginnen met zaaien
- kwetsbare planten in potten en manden, sterkere planten in vierkante metertuin
- plank hoog aan de muur bevestigen om potten op te zetten
- slakken die ik tegenkom direct verzamelen en wegbrengen naar een ander plekje
- plantjes regelmatig controleren op eitjes van vlinders
- bij zware regenval plantjes even beschut weg zetten.
- alles voorzaaien in potjes i.p.v. direct in de volle grond

En dan hoop ik dat mijn oogst er volgend jaar wat meer uitziet zoals hieronder;-)

26 augustus 2010

Biologisch boodschappen doen duurder?

Het argument dat mensen vaak gebruiken om geen biologische produkten te kopen is dat ze te duur zijn. Is biologisch boodschappen doen inderdaad duurder? Volgens mij kun je deze vraag zowel met ja als met nee beantwoorden.

In de rij bij de kassa in de supermarkt vind ik het altijd leuk om te kijken wat mensen in hun wagentje hebben liggen. Naast wat groente en fruit ligt het wagentje verder vaak vol met vlees, kaas, frisdrank, diverse kant-en-klaar en/of voorverpakte produkten, snoep, koekjes, chips, lekkere toetjes etc.
Stel dat je al deze produkten in de bio winkel zou gaan halen. Voor veel mensen zou dit financiëel inderdaad niet haalbaar zijn.

Als je bij je boodschappen uit zou gaan van wat je lichaam echt aan voeding nodig heeft wordt het al een ander verhaal. Naast dat een heleboel hiervoor beschreven produkten niet gezond zijn, behoren ze ook niet tot de noodzakelijke boodschappen. Ook zijn de hoeveelheden vaak veel groter dan noodzakelijk is. Neem nu vlees. Vanwege de relatief lage prijs van vlees uit de bio-industrie kunnen mensen het zich veroorloven hier meer van te eten dan nodig is. Door gemaksvoeding en snacks te schrappen en de grootte van de porties aan te passen wordt biologisch boodschappen doen al een stuk haalbaarder.

Ik doe al ongeveer veertien jaar mijn boodschappen grotendeels in de bio winkel. Ook in de supermarkt koop ik zoveel mogelijk de biologische varianten. Niets menselijks is mij echter vreemd en ook ik heb dus periodes dat ik te veel snoep en niet gezond genoeg eet. En dan ook wel eens van mijn principes afwijk. Door steeds beter thuis te raken in de vegetarische en veganistische keuken en bevredigendere varianten te ontdekken hoop ik deze ongewenste 'uitstapjes' steeds meer achter me te kunnen laten.

Zelf besefte ik laatst dat ik ook meer geld uitgeef aan boodschappen dan ik eigenlijk zou willen. Ik ben eens nagegaan waar dit precies aan ligt en hoe ik het bedrag naar beneden kan krijgen. Wat ik me bedacht is dat er ook bij de bio winkel wat koopgedrag betreft een aantal valkuilen zijn waar je makkelijk in stapt als je niet oplet.

Toen ik vele jaren terug mijn boodschappen ging doen bij in mijn geval de Natuurwinkel, was dit nog een sobere winkel met gezonde produkten en een geiten wollen sokken imago. Gezondheid en milieu waren volgens mij in die tijd ook de belangrijkste verkoopargumenten. Daar is inmiddels veel verandering in gekomen.
Na een verhuizing en diverse verbouwingen is deze eens sobere winkel verandert in een mooie, modern ogende mini-supermarkt. Het assortiment is fors uitgebreid en bevat inmiddels ook vele kant-en-klaar produkten en snacks zoals voorverpakte sla, pizza's, smoothies, vele soorten chips etc. Fruit en groente zijn gedeeltelijk afkomstig uit verre landen en niet enkel seizoensgebonden verkrijgbaar.

De zogenaamde vaak prijzige superfoods schieten ook als paddestoelen uit de grond en zijn goed vertegenwoordigd. Gedroogde goji bessen, acai bessensap, hennepzaad, speciale oliën, een hele lijst als je ze allemaal zou inventariseren. Regelmatig verschijnt er weer iets nieuws op dit gebied.
Maar wat me met name opvalt is dat fabrikanten van biologische produkten niet enkel meer gezondheid en milieu als verkoopargument gebruiken, maar net als in andere sectoren al lang gebruikelijk is steeds meer de nadruk leggen op het oproepen van bepaalde gevoelens bij de consument. Door mooie verpakkingen, prachtig promotiemateriaal en uitgebreide achtergrondinformatie.

Ik ben bijvoorbeeld dol op kruidenthee. Regelmatig wordt er weer een nieuwe variant aan het assortiment toegevoegd. Laatst was er een nieuwe thee in de aanbieding, twee varianten van het merk Pukka. Prachtige roze met witte doosjes met de namen Harmonise en Love. Alleen al het kijken naar deze mooie doosjes met prachtige namen riep vredige gevoelens en beelden bij me op. Ik heb mij dan ook laten verleiden tot de aanschaf van deze overigens heerlijke thee. Nodig was deze aankoop echter niet, het was gewoon een impulsaankoop. Wel werd het eindbedrag bij de kassa daardoor vijf euro hoger. En dit gebeurt me natuurlijk wel eens vaker. Ik koop niet het produkt, ik koop de hoop op een bepaald gevoel of resultaat, kortom ik koop een illusie.

Wat de superfoods betreft. Al die besjes vol met anti-oxidanten die ons beloven dat we er bij dagelijkse inname wel honderd mee kunnen worden, ik heb er zo mijn bedenkingen bij. Als er zoveel moeite voor gedaan moet worden om ze te plukken en ze ook nog van heel ver moeten komen denk ik niet dat ze voor ons bedoeld zijn. Er zullen ongetwijfeld goede stoffen in zitten, maar of het mede gezien de hoge prijzen die ervoor gevraagd worden echt iets toevoegt? Ik weet het niet. Je regelmatig door deze belofte laten verleiden maakt biologisch boodschappen doen ook fors duurder.
Zelf gebruik ik inmiddels met mate en heel selectief wat van deze produkten. Mijn favoriet is gepeld hennepzaad. Voor mij voegt het eten ervan echt iets toe en daarom heb ik het er zo nu en dan voor over hier wat meer aan uit te geven.

Is biologisch boodschappen doen per definitie duurder dan 'gewoon' boodschappen doen? Niet noodzakelijkerwijs denk ik mits je op bovenstaande punten let. Dit vraagt wel veel discipline. In de praktijk zul je daarom altijd wel wat duurder uit zijn, maar om het als argument te gebruiken om helemaal niets biologisch te kopen is volgens mij niet terecht.

25 augustus 2010

Kaartje voor vandaag...

Deze tekst stond op het kaartje dat ik vandaag trok op www.dromendezeven.nl/inzichtkaarten:

Als je kijkt met de ogen van liefde, kun je God ontdekken in alles

Mooi!
Zelf heb ik geen traditioneel godsbeeld. Ik geloof zeker dat er meer is dan enkel wat wij hier op aarde ervaren. Hoe dat 'meer' er precies uit ziet weet ik niet, daar kan ik enkel vermoedens over hebben en naar gissen. Wat ik zelf vaak ervaar is dat als iets me bezighoudt, als ik ergens mee worstel of even een bevestiging nodig heb over hoe nu verder er vaak een 'teken' komt. Dat kan bijvoorbeeld zijn in de zin van  een bepaalde uitspraak die ik hoor, een tekst of boek waar ik juist dan tegenaan loop of een bepaalde mogelijkheid die zich voordoet . Het lijkt wel of ik steeds weer nieuwe richtingwijzers krijg toegeworpen. En daarmee ook nieuwe kansen. Het is aan mij om er iets mee te doen.
Hoewel ik mij ook heus wel eens afgevraagd heb of ik het me niet verbeeld en het gewoon toeval is, is het mijn ervaring dat dat niet zo is. Na het niet volgen van een aantal wegwijzers heb ik vaak gedacht, 'nu zal het wel een keer ophouden'. Zo is het echter niet, het leven blijft doorgaan en steeds ontstaan er weer nieuwe kansen. Ik hoef ze niet te verdienen. Het is net een trein die met een bepaalde regelmaat langs rijdt waarbij ik bepaal wanneer ik erop spring. Het universum is erg geduldig. Deze kracht, de hulp die volgens mij altijd beschikbaar is, de levensenergie, hoe je het ook wilt noemen, ik wil er graag bewuster verbinding mee proberen te maken en inherent daaraan ook het contact met mezelf terugvinden.

Ik wilde eigenlijk over hele andere zaken schrijven (wat meer down to earth;-), maar ongepland is het dit stukje geworden. Toch goed om mezelf hier weer even aan te herinneren. Er zijn echter nog meer onderwerpen waar ik wat over kwijt wil. Na een wat aarzelende start beginnen de onderwerpen waar ik graag over zou willen schrijven volop op te borrelen. Dat is ook mijn natuur, graag willen uitwisselen over wat me bezighoudt.

Op de planning staan nog mijn eerste veganistische quiche en overige culinaire ontdekkingen. En een dilemma dat ik heb m.b.t. de slakjes die mijn mini-moestuin kaal vreten. Moestuinieren en alle levende wezentjes willen sparen stroken niet altijd met elkaar heb ik gemerkt. Maar daarover later meer.

19 augustus 2010

Oprecht leven

Mijn voornemen elke dag even te bloggen heb ik niet gehaald. Ik voelde me niet goed en dan merk ik dat ik in zo'n geval op internet hetzelfde patroon toepas als in het dagelijks leven. Mezelf terugtrekken en even geen contact willen. Een patroon wat uiteraard enkel averechts werkt, maar oh zo hardnekkig is. Ik mag er enkel zijn als het goed met me gaat. Ik vind de combinatie 'niet goed voelen' en contact een hele lastige. Vind het moeilijk om bij een ander mijn masker af te zetten en de ruimte voor mezelf in te nemen om het niet goed te laten gaan. Probeer teveel aan wat ik denk dat de verwachtingen van de ander zijn te voldoen. Ben bang dat het contact geen stand houdt als ik niet vrolijk, stralend en positief ben. Dat ik niets toevoeg voor de ander. En het voelt heel kwetsbaar. Nee, voor niet goed voelen is in het contact geen ruimte en dat voelt onoprecht. De ander krijgt mij niet echt te zien, dus wat is dan de waarde van het contact?

Het is een vraag die we vaak automatisch aan elkaar stellen: 'hoe gaat het?' Vaak geven we ook automatisch als antwoord: 'oh, goed hoor, en met jou?' Hoe vaak zijn we op dit moment echt eerlijk? Eerlijkheid is iets wat voor mij heel belangrijk is, een van de voorwaarden om te voelen dat ik echt contact heb met iemand. Toch vind ik het heel moeilijk om ook echt eerlijk te zijn. Ook hier in mijn blog voel ik weerstand als ik schrijf dat het even niet zo goed gaat de laatste dagen. Toch is het een van mijn uitdagingen eerlijker te zijn, zowel naar mezelf toe als naar de ander. Ruimte voor mezelf in durven nemen, confrontaties aan durven gaan, doen zoals het voor mij goed voelt. Dat geeft vrijheid.

Bij de bieb zag ik het boek Crazy Sexy van Kris Carr. Ik heb haar eens op tv gezien, een jonge vrouw met uitgezaaide kanker die besloot zelf de regie over haar helingsproces te voeren. Ik heb overigens geen kanker, maar ben altijd benieuwd naar hoe mensen zich helen in de brede zin van het woord. Met helen bedoel ik dan ook niet enkel fysieke genezing. Ook zonder fysieke genezing kan er heling plaats vinden. Op de achterflap van het boek staat de volgende zin: '....en het leert bovendien dat ware heling is gelegen in oprecht leven'. Die zin spreekt me heel erg aan. Het is ook waar ik zelf naar verlang en streef. Iets wat ik te lang genegeerd heb, maar door dit te schrijven weer terug probeer te vinden.

16 augustus 2010

Vroeg uit de veren

Vroeg uit de veren na een onrustige nacht. Vaak blijf ik dan juist langer liggen, omdat ik me dan nog zo moe voel. Dat gaat dan weer ten koste van mijn dag. Enthousiast om met mijn nieuwe blog als stok achter de deur al mijn voornemens in de praktijk te gaan brengen ben ik daarom ondanks de moeheid toch vroeg opgestaan.
Het lijkt mij een goed idee om elke ochtend hier te schrijven over waar ik me die dag op wil richten. Dan kan ik aan het eind van de dag nog even evalueren wat hier precies van terecht gekomen is.

Wat mijn voornemens betreft, dat zijn er nogal wat. Sinds twee jaar kwakkel ik erg met mijn gezondheid. Eigenlijk is het al veel langer daarvoor begonnen, maar toen bleef het een beetje bij vage klachten. Mijn afweersysteem werkt niet goed en ik heb veel last van steeds terugkerende virusinfecties. Ze hebben al de nodige schade aangericht. Ik weet al langer dat wil ik dit proces stoppen een en ander drastisch aangepakt dient te worden. Ik heb dit al te lang uitgesteld, omdat ik bleef hangen in een cirkel van spijt en schuldgevoelens. De realiteit niet volledig kunnen omarmen, eraan proberen te ontvluchten. Ik weet dat dit me niet verder brengt. De laatste tijd begin ik te beseffen dat de basis van veranderen ligt bij wat aardiger tegen mezelf proberen te zijn. Wat meer compassie voor mezelf te hebben i.p.v. mezelf continue te veroordelen en af te wijzen. Een milde, accepterende houding schept ruimte, ik mag er zijn met al mijn fouten. Deze nieuwe houding aannemen kost inspanning, binnen de kortste keren verval ik weer in het veroordelen heb ik gemerkt.

Ik trok zonet een kaartje op www.dromendezeven.nl/inzichtkaarten, iets wat ik elke dag even doe. Het trekken van een kaartje is gebaseerd op het principe dat toeval niet bestaat en je dus de boodschap krijgt die op dat moment voor jou van belang is.
Dit stond er deze ochtend op mijn kaartje:

Je bent niet geliefd om wat je doet. Je bent geliefd om wie je bent!

Een mooie boodschap om me vandaag door te laten leiden toch!

Wat meer concreet staan vandaag de volgende activiteiten op het programma:
gezond eten,
de was doen en
de bovenverdieping opruimen

Nu eerst even wassen en aankleden en genieten van een lekkere smoothie van mango, banaan en blauwe bessen en dan aan de slag...

15 augustus 2010

Eenvoudig

Ondanks mijn 36 lentes jong ben ik toch niet zo thuis in het digitale wereldje. Vind het dus al heel wat dat ik hier zowaar een blog tevoorschijn getoverd heb. Misschien doe ik nog nieuwe ontdekkingen, maar voorlopig zal mijn blog er vrij eenvoudig uit blijven zien en het vooral gaan over de inhoud. Dit past ook wel bij mijn pogingen al wat overbodig is in mijn leven los te laten. Ik zal dit blog vooral gebruiken als dagboek om mijn eigen ontwikkelingen in bij te houden. Ik hoop dat het me meer overzicht en structuur zal geven in mijn zoektocht naar wie ik wil zijn in dit leven en hoe ik dit uit wil dragen in mijn dagelijkse handelingen.
Wordt vervolgd...